Tekst pochodzi z portalu http://www.sprawnik.pl/artykuly,10223,17552,ubezwlasnowolnienie-alkoholika 
 

Ubezwłasnowolnienie alkoholika

Kodeks cywilny przewiduje dwa rodzaje ubezwłasnowolnienia – całkowite oraz częściowe. W pierwszym przypadku ubezwłasnowolnionym może zostać osoba, która ukończyła 13 rok życia, w drugim zaś każdy pełnoletni. Niezależnie od rodzaju pozbawienia osoby fizycznej zdolności do czynności prawnych, bo tym tak naprawdę jest instytucja ubezwłasnowolnienia, jedną z przesłanek uprawniających sąd do orzeczenia ubezwłasnowolnienia jest występowanie choroby alkoholowej.

Zgodnie z treścią art. 16 KC, osoba pełnoletnia może być ubezwłasnowolniona częściowo z powodu choroby psychicznej, niedorozwoju umysłowego albo innego rodzaju zaburzeń psychicznych, w szczególności pijaństwa lub narkomanii, jeżeli stan tej osoby nie uzasadnia ubezwłasnowolnienia całkowitego, lecz potrzebna jest pomoc do prowadzenia jej spraw. Każde ubezwłasnowolnienie musi być zaprzesłankowane nie tylko samą chorobą psychiczną, niedorozwojem umysłowym lub innym zaburzeniem psychicznym (w tym występowaniem alkoholizmu), ale także elementem celowości, dla której instytucja ubezwłasnowolnienia została ustanowiona. Cel zaś tej instytucji musi zawsze polegać na niesieniu pomocy osobie zainteresowanej w załatwianiu jej spraw osobistych i majątkowych. Pamiętajmy, że orzeczenie o ubezwłasnowolnieniu częściowym winno być poprzedzone ustaleniem, w prowadzeniu jakich konkretnie spraw potrzebna jest pomoc osobie cierpiącej na chorobę psychiczną lub inne zaburzenia psychiczne.

Niezależnie od rodzaju ubezwłasnowolnienia (dotyczy to zatem także ubezwłasnowolnienia alkoholika) wniosek w tym przedmiocie może zostać złożony przez:

  • małżonka osoby, której dotyczy wniosek o ubezwłasnowolnienie;
  • jej krewnych w linii prostej oraz rodzeństwo;
  • jej przedstawiciela ustawowego.

 

Pamiętajmy przy tym, że krewni osoby, której dotyczy wniosek o ubezwłasnowolnienie, nie mogą zgłaszać tego wniosku, jeżeli osoba ta ma przedstawiciela ustawowego. Wniosek o ubezwłasnowolnienie częściowe można zgłosić już na rok przed dojściem do pełnoletniości osoby, której dotyczy wniosek o ubezwłasnowolnienie. Ważne jest, że każdy zgłaszający wniosek o ubezwłasnowolnienie w złej wierze lub lekkomyślnie, podlega karze grzywny.



Wniosek składamy do sądu okręgowego właściwego ze względu na miejsce zamieszkania osoby, której dotyczy wniosek o ubezwłasnowolnienie, a w braku miejsca zamieszkania - sądu miejsca jej pobytu. Uczestnikami postępowania o ubezwłasnowolnienie są z mocy samego prawa prócz wnioskodawcy - osoba, której dotyczy wniosek, jej przedstawiciel ustawowy, a także małżonek osoby, której dotyczy wniosek o ubezwłasnowolnienie. Postępowanie toczy się z udziałem prokuratora. Organizacje pozarządowe, do których zadań statutowych należy ochrona praw osób niepełnosprawnych, udzielanie pomocy takim osobom lub ochrona praw człowieka, mogą wstąpić do postępowania w każdym jego stadium.
Jak podkreśla Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 10 lutego 1978 r. (sygn. akt I CZ 134/77), oprócz osób, które z mocy prawa są uczestnikami postępowania o ubezwłasnowolnienie, uczestnikiem tego postępowania może być ponadto każdy zainteresowany w sprawie w rozumieniu tj. każdy, czyich praw dotyczy wynik postępowania. W sprawach o ubezwłasnowolnienie sprzeciw przeciwko cofnięciu wniosku tylko wtedy jest skuteczny, gdy pochodzi od uczestnika postępowania uprawnionego do wystąpienia z wnioskiem o ubezwłasnowolnienie. Jeżeli według wniosku ubezwłasnowolnienie ma być orzeczone z powodu choroby psychicznej lub niedorozwoju psychicznego, to niemożność złożenia przez wnioskodawcę świadectwa lekarskiego o stanie psychicznym osoby, która ma być ubezwłasnowolniona, nie powoduje odrzucenia wniosku o ubezwłasnowolnienie. W takim wypadku Sąd powinien odstąpić od żądania przedstawienia przez wnioskodawcę świadectwa lekarskiego, co jednak nie wyłącza zastosowania wobec wnioskodawcy sankcji w postaci grzywny za złożenie wniosku o ubezwłasnowolnienie lekkomyślne lub w złej wierze.
We wniosku określamy sąd, który jest właściwy w sprawie, wnioskodawców oraz uczestników całego postępowania. Jednocześnie wskazujemy nasze żądanie – jakiego rodzaju ubezwłasnowolnienia żądamy (całkowitego czy częściowego) oraz czy chcemy, aby ustanowiony został doradca tymczasowy. Następnie uzasadniamy wniosek wskazując konkretne przesłanki przemawiające za potrzebą ubezwłasnowolnienia określonej osoby, warto w tym celu dołączyć posiadane orzeczenia i dokumentacje lekarskie, które potwierdzą nasze stanowisko. Na końcu wniosku podpisujemy się w pełnej formie – imieniem i nazwiskiem oraz wymieniamy (i dołączamy) następujące załączniki:

  • odpis skrócony aktu urodzenia osoby, która ma zostać ubezwłasnowolniona,
  • odpis skrócony aktu urodzenia wnioskodawcy (lub wnioskodawców),
  • posiadaną dokumentację lekarską (jeśli tylko taka występuje),
  • dowód uiszczenia opłaty sądowej (jest to stała opłata wynosząca 40 zł).

 

Pamiętajmy, że do wniosku dołączmy jego dwa odpisy (łącznie z odpisami dołączonych do niego załączników).



 
 Tekst pochodzi z portalu http://www.sprawnik.pl/artykuly,10223,17552,ubezwlasnowolnienie-alkoholika