Tekst pochodzi z portalu http://www.sprawnik.pl/artykuly,10243,14134,nie-dostales-sie-na-aplikacje-nie-martw-sie-sa-inne-drogi 
 

Nie dostałeś się na aplikację? Nie martw się, są inne drogi...

Egzaminy wstępne na aplikacje prawnicze nie należą do najłatwiejszych, duża ilość materiału i brak wolnego czasu (duża część kandydatów pracuje w trakcie przygotowywania się do egzaminów) mogą niestety okazać się zgubne dla końcowego efektu.

Oczywiście trzymamy kciuki za wszystkich kandydatów na poszczególne aplikacje, niemniej jednak poniżej przedstawiamy alternatywną drogę do uzyskania uprawnień zawodowych, gdyby komuś jednak nie udało się zdać.Radca prawny i adwokat
Zgodnie z treścią art. 25 ustawy o radcach prawnych oraz art. 66 ustawy – Prawo o adwokaturze, wymogu odbycia aplikacji radcowskiej lub adwokackiej i złożenia egzaminu radcowskiego lub adwokackiego nie stosuje się do:

  • profesorów i doktorów habilitowanych nauk prawnych;
  • osób, które co najmniej trzy lata zajmowały stanowisko radcy lub starszego radcy Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa;
  • osób, które zajmowały stanowisko sędziego, prokuratora lub wykonywały zawód adwokata albo notariusza;
  • osób, które zdały egzamin sędziowski lub prokuratorski po dniu 1 stycznia 1991 r. oraz w okresie 5 lat przed złożeniem wniosku o wpis na listę radców prawnych, łącznie przez okres co najmniej 3 lat:
    o    zajmowały stanowisko asesora sądowego, asesora prokuratorskiego, referendarza sądowego, starszego referendarza sądowego, aplikanta sądowego, aplikanta prokuratorskiego, aplikanta sądowo-prokuratorskiego, asystenta sędziego, asystenta prokuratora lub
    o    wykonywały wymagające wiedzy prawniczej czynności bezpośrednio związane ze świadczeniem pomocy prawnej przez adwokata lub radcę prawnego na podstawie umowy o pracę lub umowy cywilnoprawnej w kancelarii adwokackiej, zespole adwokackim, spółce cywilnej, jawnej, partnerskiej, komandytowej, o których mowa w art. 4a ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze, lub kancelarii radcy prawnego, spółce cywilnej, jawnej, partnerskiej, komandytowej, o których mowa w art. 8 ust. 1;
  • osób, które posiadają stopień naukowy doktora nauk prawnych oraz w okresie 5 lat przed złożeniem wniosku o wpis na listę radców prawnych, łącznie przez okres co najmniej 3 lat:
    o    zajmowały stanowisko referendarza sądowego, starszego referendarza sądowego, aplikanta sądowego, aplikanta prokuratorskiego, aplikanta sądowo-prokuratorskiego, asystenta sędziego, asystenta prokuratora lub
    o    wykonywały wymagające wiedzy prawniczej czynności bezpośrednio związane ze świadczeniem pomocy prawnej przez adwokata lub radcę prawnego na podstawie umowy o pracę lub umowy cywilnoprawnej w kancelarii adwokackiej, zespole adwokackim, spółce cywilnej, jawnej, partnerskiej, komandytowej, o których mowa w art. 4a ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze, lub kancelarii radcy prawnego, spółce cywilnej, jawnej, partnerskiej, komandytowej, o których mowa w art. 8 ust. 1.


Takie osoby nie muszą odbywać wcale aplikacji radcowskiej czy adwokackiej, podobnie jak nie muszą zdawać egzaminu radcowskiego lub adwokackiego.


Do egzaminu radcowskiego składanego przed komisją, bez odbycia aplikacji radcowskiej lub adwokackiej mogą natomiast przystąpić:

  • doktorzy nauk prawnych;
  • osoby, które przez okres co najmniej 5 lat w okresie nie dłuższym niż 8 lat przed złożeniem wniosku o dopuszczenie do egzaminu zatrudnione były na stanowisku referendarza sądowego, starszego referendarza sądowego, asystenta sędziego lub asystenta prokuratora;
  • osoby, które po ukończeniu wyższych studiów prawniczych przez okres co najmniej 5 lat w okresie nie dłuższym niż 10 lat przed złożeniem wniosku o dopuszczenie do egzaminu wykonywały wymagające wiedzy prawniczej czynności bezpośrednio związane ze świadczeniem pomocy prawnej przez radcę prawnego lub adwokata w kancelarii radcy prawnego, spółce cywilnej, jawnej, partnerskiej, komandytowej, o których mowa w art. 8 ust. 1, lub kancelarii adwokackiej, zespole adwokackim, spółce cywilnej, jawnej, partnerskiej, komandytowej, o których mowa w art. 4a ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze, na podstawie umowy o pracę lub umowy cywilnoprawnej;
  • osoby, które po ukończeniu wyższych studiów prawniczych przez okres co najmniej 5 lat w okresie nie dłuższym niż 10 lat przed złożeniem wniosku o dopuszczenie do egzaminu były zatrudnione w urzędach organów władzy publicznej i wykonywały wymagające wiedzy prawniczej czynności bezpośrednio związane ze świadczeniem pomocy prawnej na rzecz tych urzędów;
  • osoby, które zdały egzamin sędziowski, prokuratorski lub notarialny;
  • osoby, które zajmują stanowisko radcy lub starszego radcy Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa.


Notariusz

Wymagania odbycia aplikacji notarialnej, zdania egzaminu zawodowego i odbycia 2-letniej asesury notarialnej nie stosuje się do:

  • profesorów i doktorów habilitowanych nauk prawnych;
  • osób, które zajmowały stanowisko sędziego lub prokuratora;
  • osób, które wykonywały zawód adwokata lub radcy prawnego przez okres co najmniej 3 lat;
  • osób, które co najmniej 3 lata zajmowały stanowisko radcy lub starszego radcy Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa.

Do egzaminu notarialnego składanego przed komisją bez odbycia aplikacji notarialnej mogą przystąpić:

  • doktorzy nauk prawnych;
  • osoby, które przez okres co najmniej 5 lat w okresie nie dłuższym niż 8 lat przed złożeniem wniosku o dopuszczenie do egzaminu zatrudnione były na stanowisku referendarza sądowego, starszego referendarza sądowego, asystenta sędziego lub asystenta prokuratora;
  • osoby, które po ukończeniu wyższych studiów prawniczych przez okres co najmniej 5 lat w okresie nie dłuższym niż 10 lat przed złożeniem wniosku o dopuszczenie do egzaminu wykonywały wymagające wiedzy prawniczej czynności bezpośrednio związane z czynnościami wykonywanymi przez notariusza w kancelarii notarialnej, na podstawie umowy o pracę lub umowy cywilnoprawnej;
  • osoby, które po ukończeniu wyższych studiów prawniczych przez okres co najmniej 5 lat w okresie nie dłuższym niż 10 lat przed złożeniem wniosku o dopuszczenie do egzaminu były zatrudnione w urzędach organów władzy publicznej i wykonywały wymagające wiedzy prawniczej czynności bezpośrednio związane ze świadczeniem pomocy prawnej na rzecz tych urzędów;
  • osoby, które zdały egzamin sędziowski, prokuratorski, adwokacki lub radcowski w zakresie, w którym ustawowo określony przedmiot zdanego przez nich egzaminu jest różny od zakresu prawa określonego w art. 71b § 4 ustawy o notariacie;
  • osoby, które zajmują stanowisko radcy lub starszego radcy Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa.

Komornik
Zgodnie z ustawą o komornikach sądowych i egzekucji wymogi odbycia aplikacji komorniczej i złożenia egzaminu zawodowego nie dotyczą osób, które ukończyły aplikację sądową, prokuratorską, adwokacką, radcowską lub notarialną i zdały wymagany egzamin, oraz osób, które w okresie nie dłuższym niż 8 lat przed złożeniem wniosku o powołanie na stanowisko asesora komorniczego pracowały co najmniej 5 lat na stanowisku referendarza sądowego, nie dotyczą też sędziów, prokuratorów, adwokatów, radców prawnych, notariuszy, starszych radców Prokuratorii Generalnej oraz osób posiadających stopień doktora nauk prawnych.
Wymóg odbycia aplikacji komorniczej nie dotyczy:

  • osób, które po ukończeniu wyższych studiów prawniczych przez okres co najmniej 5 lat w okresie nie dłuższym niż 8 lat przed złożeniem wniosku o dopuszczenie do egzaminu komorniczego wykonywały w kancelarii adwokackiej, zespole adwokackim, spółce cywilnej, jawnej, partnerskiej, komandytowej, o której mowa w art. 4a ustawy z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze lub kancelarii radcy prawnego, spółce cywilnej, jawnej, partnerskiej, komandytowej, o której mowa w art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych na podstawie umowy o pracę lub umowy cywilnoprawnej, wymagające wiedzy prawniczej czynności bezpośrednio związane ze świadczeniem pomocy prawnej przez adwokata lub radcę prawnego;
  • osób, które po ukończeniu wyższych studiów prawniczych przez okres co najmniej 5 lat w okresie nie dłuższym niż 8 lat przed złożeniem wniosku o dopuszczenie do egzaminu komorniczego wykonywały w kancelarii notarialnej, na podstawie umowy o pracę lub umowy cywilnoprawnej, wymagające wiedzy prawniczej czynności bezpośrednio związane z czynnościami wykonywanymi przez notariusza;
  • osób, które przez okres co najmniej 5 lat w okresie nie dłuższym niż 8 lat przed złożeniem wniosku o dopuszczenie do egzaminu komorniczego zatrudnione były na stanowisku asystenta sędziego.


Takie osoby mogą bezpośrednio podchodzić do egzaminów zawodowych na komornika.


Z powyższego wynika zatem, że oblanie egzaminu wstępnego nie musi wiązać się automatycznie z przekreśleniem szans na uzyskanie upragnionego tytułu zawodowego radcy prawnego, adwokata, notariusza czy komornika. Z drugiej strony wymogi alternatywnej drogi uzyskania uprawnień nie są wcale takie błahe i opierają się głównie na pracy prawniczej w odpowiednim okresie czasu lub uzyskaniu właściwego tytułu naukowego. Jednocześnie praca naukowa może nam zagwarantować uzyskanie tytułu zawodowego bez konieczności nie tylko odbywania aplikacji, ale także i zdawania trudnych egzaminów zawodowych. Innym rozwiązaniem jest także podejście do egzaminu wstępnego na daną aplikację w przyszłym roku -  ustawodawca nie zakazuje bowiem kilkukrotnego podchodzenia do niego. Wybór zatem należy wyłącznie do Was.



 
 Tekst pochodzi z portalu http://www.sprawnik.pl/artykuly,10243,14134,nie-dostales-sie-na-aplikacje-nie-martw-sie-sa-inne-drogi