Tekst pochodzi z portalu http://www.sprawnik.pl/artykuly,10223,17763,usilowanie-jako-forma-popelnienia-przestepstwa 
 

Usiłowanie, jako forma popełnienia przestępstwa

Usiłowanie zachodzi również wtedy, gdy sprawca nie uświadamia sobie, że dokonanie jest niemożliwe ze względu na brak przedmiotu nadającego się do popełnienia na nim czynu zabronionego lub ze względu na użycie środka nienadającego się do popełnienia czynu zabronionego.

Zgodnie z treścią art. 13 kodeksu karnego, odpowiada za usiłowanie, kto w zamiarze popełnienia czynu zabronionego swoim zachowaniem bezpośrednio zmierza do jego dokonania, które jednak nie następuje. Mówiąc o usiłowaniu popełnienia przestępstwa, należy wskazać trzy elementy, które powinny wystąpić:
a) zamiar popełnienia czynu zabronionego,
b) bezpośrednie zmierzanie do jego dokonania,
c) brak dokonania.
Wymaganie, aby zachowanie sprawcy usiłowania podjęte zostało "w zamiarze", powoduje, że w tej formie stadialnej nie mogą zostać popełnione przestępstwa nieumyślne i przestępstwa umyślno-nieumyślne (z winy mieszanej)1. Zamiar nie tylko stanowi konieczny element konstrukcji usiłowania, ale ponadto jego treść wyznacza zakres odpowiedzialności karnej.
 

W literaturze prawniczej rozróżnia się kilka rodzajów usiłowania:

  • usiłowanie ukończone – sprawca uczynił wszystko, co zamierzał, lecz nie zdołał dokonać czynu,
  • usiłowanie nieukończone – sprawca nie zdołał wykonać wszystkiego, co zamierzał.
  • usiłowanie kwalifikowane – sprawca usiłując dokonać jednego czynu zabronionego, niejako "po drodze" dokonał innego,
  • usiłowanie zwykłe (tzw. udolne) – takie, które w chwili rozpoczęcia daje sprawcy szansę na dokonanie
  • usiłowanie nieudolne – takie, które od samego początku nie może doprowadzić do dokonania, lecz sprawca o tym nie wie
    Dzieli się ono na:
    • bezwzględnie nieudolne,
    • względnie nieudolne,
    • karalne,
    • bezkarne

Sąd wymierza karę za usiłowanie w granicach zagrożenia przewidzianego dla danego przestępstwa. Nie podlega karze za usiłowanie, kto dobrowolnie odstąpił od dokonania lub zapobiegł skutkowi stanowiącemu znamię czynu zabronionego. Sąd może zastosować nadzwyczajne złagodzenie kary w stosunku do sprawcy, który dobrowolnie starał się zapobiec skutkowi stanowiącemu znamię czynu zabronionego.

1 Komentarz do kodeksu karnego - red. A. Grześkowiak / Wiak



 
 Tekst pochodzi z portalu http://www.sprawnik.pl/artykuly,10223,17763,usilowanie-jako-forma-popelnienia-przestepstwa