Załóż bezpłatne konto Zaloguj się Zaloguj się przez Facebooka
Kalendarz studenta: Brak wydarzeń na dziś
Polecamy: Zmiany w prawie cywilnym, które weszły w życie 1 stycznia
Z ostatniej chwili...
Sonda Na którą aplikację się wybierasz?

Przywrócenie terminu w postępowaniu administracyjnym

5/5 z 2 ocen.
(kliknij w gwiazdkę aby ocenić)

Anna Nowak jest samotną matką, wychowującą dwójkę małoletnich dzieci. Starsze z nich – 12 letnia córka Zuzia – cierpi na dziecięce porażenie mózgowe. Pismem z dnia 10 września 2016 roku Anna Nowak wniosła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wójta Gminy X z dnia 24 lipca 2016 r. w sprawie odmowy przyznania prawa do świadczeń rodzinnych (decyzja została skutecznie doręczona 26 lipca 2016 roku, a wnioskodawczyni własnoręcznie pokwitowała jej odbiór).

Przywrócenie terminu w postępowaniu administracyjnym

Jednocześnie wniosła ona także odwołanie od ww. decyzji.  Wnioskodawczyni, uzasadniając swą prośbę wskazała tylko, że jest matką samotnie wychowującą dwójkę dzieci, w tym jedno niepełnosprawne. Podała, iż obowiązki związane z opłatą i wychowaniem dzieci uniemożliwiły jej załatwienie odwołania w terminie. Ponadto podniosła, iż nie stać jej na opłacenie dowozu córki do szkoły w sąsiedniej miejscowości oraz zakup obuwia i inne opłaty.

 

Odnosząc się do wskazanych przez wnioskodawczynię powodów usprawiedliwiających uchybienie terminu do wniesienia odwołania tj. opieka nad dwójką dzieci - w tym jednym niepełnosprawnym organ odwoławczy uznał, że nie stanowią one okoliczności świadczących o braku zawinienia w uchybieniu terminu.

 

Pytania:

  • Kiedy dopuszczalne jest przywrócenie terminu?
  • Jakie okoliczności muszą wystąpić, aby organ administracji mógł termin przywrócić?
  • Czy rozstrzygnięcie podjęte przez SKO było trafne?

 

Rozwiązanie

 

Zgodnie z normą art. 58 § 1 i 2 KPA w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin.

 

Brak spełnienia jednego z warunków wskazanych w art. 58 KPA uniemożliwia przywrócenie terminu. Przy czym wymóg zgłoszenia wniosku o przywrócenie terminu w siedmiodniowym terminie jest warunkiem formalnym jego rozpoznania, który organ ma obowiązek badać w pierwszej kolejności przed dokonaniem jego oceny merytorycznej, a więc przed rozpoznaniem, czy uchybienie terminowi nastąpiło bez winy strony. Natomiast sam termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu biegnie od czasu ustania przyczyn jego uchybienia, a zatem ustaleniu podlega moment, kiedy w rzeczywistości (obiektywnie) ustała przyczyna uchybienia terminu do dokonania czynności. Niedochowanie tego terminu skutkuje zaś odmową jego przywrócenia (zob. wyrok WSA w Szczecinie z dnia 23 czerwca 2016 r., sygn. akt II SA/Sz 296/16).

 

 

Kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się z obowiązkiem zachowania szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przez brak winy, o którym mowa w art. 58 § 1 KPA, należy rozumieć sytuacje, w których z przyczyn obiektywnie niezależnych, nawet przy zachowaniu najwyższej staranności, skarżący nie miał możliwości dochowania ustawowego terminu. Przy ocenie winy lub jej braku w uchybieniu terminowi do dokonania czynności procesowej należy brać pod uwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, ale także okoliczności świadczące o podjęciu lub niepodjęciu działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu. Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu zalicza się np. przerwy w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar. Przywrócenie terminu nie jest więc możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Dodatkowo podkreślenia wymaga, iż to na wnioskodawcy, a nie na organie ciąży obowiązek wykazania, że przesłanki określone w art. 58 § 1 i 2 KPA zostały spełnione (zob. wyrok WSA w Kielcach z dnia 16 czerwca 2016 r., sygn. akt II SA/Ke 401/16; wyrok NSA z dnia 17 maja 2011 r., sygn. akt II OSK 933/10).

 

Przenosząc powyższe rozważania teoretyczne na grunt przedmiotowego stanu faktycznego należy stwierdzić, że wnioskodawczyni nie uprawdopodobniła braku winy w przekroczeniu terminu do złożenia odwołania. Przywołane okoliczności - obowiązki związane z wychowaniem dwójki dzieci, w tym jednego dziecka niepełnosprawnego, samotne wykonywanie obowiązków związanych z wychowywaniem dzieci - nie mogą zostać uznane jako usprawiedliwiające uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Okoliczności te nie noszą znamion zdarzeń nagłych, których pokonanie nie było możliwe nawet przy zachowaniu najwyższej staranności (zob. wyrok WSA w Kielcach z dnia 16 czerwca 2016 r., sygn. akt II SA/Ke 401/16). Kodeks postępowania administracyjnego wymaga bowiem, aby wnioskodawczyni uprawdopodobniła, że do uchybienia terminu do wniesienia odwołania doszło bez jej winy. Od strony postępowania administracyjnego z kolei oczekiwać należy zachowania dbałości w prowadzeniu własnych spraw.

 

Podstawa prawna:
Art. 58 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U.2016.23)

Data: 16.11.2016 07:18
Autor/źródło: Szok Natalia
Kategoria: Prawo, Aplikacje, Studia, Kazusy
Słowa kluczowe: przywrócenie terminu, prawo administracyjne, kazus, KPA, kodeks postępowania administracyjnego
wydrukuj

WASZE KOMENTARZE

® 2011 - 2020 SerwisPrawa.pl sp. z o.o. Korzystanie z portalu oznacza akceptację regulaminu.