Załóż bezpłatne konto Zaloguj się Zaloguj się przez Facebooka
Kalendarz studenta: Brak wydarzeń na dziś
Polecamy: Nowe zasady doręczania pism sądowych
Z ostatniej chwili...
Sonda Na którą aplikację się wybierasz?

Kazus studenta: prawo karne - odpowiedzialność za przestepstwo

4.9/5 z 42 ocen.
(kliknij w gwiazdkę aby ocenić)

Dzisiejszy kazus dotyczy materii prawa karnego materialnego, a dokładniej rzecz ujmując - kwestii odpowiedzialności za popełnione przestępstwo.

Kazus studenta: prawo karne - odpowiedzialność za przestepstwo

Treść

 

Jan W. miał 19 lat i pewnej piątkowej nocy udał się wspólnie z kolegami do pobliskiego klubu na zabawę. W trakcie imprezy Jan wypił dosyć dużo i po pewnym czasie zaczął awanturować się w klubie i zaczepiać innych gości. Ochrona postanowiła więc wyprosić Jana z imprezy, jednak ten nie chciał dobrowolnie opuścić lokalu. W związku z tym ochroniarz Witold K. siłą wyprowadził Jana na zewnątrz budynku. W trakcie tego działania doszło do szarpaniny pomiędzy mężczyznami – bójka odbyła się na zewnątrz budynku. Na skutek uderzenia przez ochroniarza Jan W. doznał poważnych obrażeń wewnętrznych, wskutek czego zmarł na miejscu zdarzenia – tuż przy klubie. Witold K. widząc umierającego Jana W. zadzwonił po karetkę, jednak gdy lekarze przybyli na miejsce było już za późno – chłopak nie żył.

 

Pytania

 

  1. Czy ochroniarzowi można przypisać odpowiedzialność za śmierć Jana W.?
  2. Jeśli tak, to jaka będzie ku temu właściwa podstawa prawna? Jeśli nie, proszę wskazać dlaczego ochroniarzowi nie można przypisać takiej odpowiedzialności?

 

Regulacja prawna

 

Podstawowym aktem prawnym regulującym kwestie przestępstw jest oczywiście Kodeks karny. Zgodnie z jego przepisami, odpowiedzialności karnej podlega ten tylko, kto popełnia czyn zabroniony pod groźbą kary przez ustawę obowiązującą w czasie jego popełnienia. Nie stanowi jednak przestępstwa czyn zabroniony, którego społeczna szkodliwość jest znikoma. Dodatkowo nie popełnia przestępstwa sprawca czynu zabronionego, jeżeli nie można mu przypisać winy w czasie czynu. Kwestia winy jest zatem kluczowym elementem w odniesieniu do niniejszego kazusu.

 

Dokonując analizy stanu faktycznego powinniśmy skupić się na dwóch regulacjach – art. 155 KK (nieumyślne spowodowanie śmierci) oraz art. 156 KK (spowodowanie ciężkiego uszczerbku na zdrowiu). Załóżmy oczywiście, że ochroniarz nigdy nie chciał zabić Jana W., a śmierć chłopaka była następstwem pobicia, które także nie było wcześniej zaplanowane.

 

Zgodnie z treścią art. 155 KK –
Kto nieumyślnie powoduje śmierć człowieka, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.

 

Zgodnie z treścią art. 156 KK –
§ 1. Kto powoduje ciężki uszczerbek na zdrowiu w postaci:
1)  pozbawienia człowieka wzroku, słuchu, mowy, zdolności płodzenia,
2)  innego ciężkiego kalectwa, ciężkiej choroby nieuleczalnej lub długotrwałej, choroby realnie zagrażającej życiu, trwałej choroby psychicznej, całkowitej albo znacznej trwałej niezdolności do pracy w zawodzie lub trwałego, istotnego zeszpecenia lub zniekształcenia ciała,
podlega karze pozbawienia wolności od roku do lat 10.
§ 2. Jeżeli sprawca działa nieumyślnie, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.
§ 3. Jeżeli następstwem czynu określonego w § 1 jest śmierć człowieka, sprawca podlega karze pozbawienia wolności od lat 2 do 12.

 

W omawianym przypadku nie zachodzą jednak okolicznością wyłączające winę sprawcy – ochroniarz będzie zatem odpowiadał za śmierć Jana W. Pozostaje jednak pytanie – na podstawie jakiego przepisu?

 

Zgodnie z wyrokiem SN z 13.01.2011 r. (sygn. akt OSNKW 2011/2/17), przestępstwo z art. 156 § 1 KK może być popełnione tylko umyślnie, w tym także z zamiarem wynikowym. Sprawca musi zatem obejmować swą świadomością przynajmniej możliwość spowodowania swym zachowaniem ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, in concreto w postaci ciężkiej choroby długotrwałej, z tym wszak, że sama postać ciężkiego uszczerbku nie musi już być sprecyzowana w świadomości sprawcy, gdyż, jak wskazuje się w orzecznictwie i doktrynie, zamiar ten może przyjąć postać tzw. zamiaru ogólnego. Ponadto, między zachowaniem sprawcy a owym skutkiem musi istnieć związek przyczynowy, choć oczywiście nie jest wymagane uświadomienie sobie przez niego dokładnego przebiegu tego związku.

 

SN wskazał także, że ustalenie zamiaru spowodowania przez sprawcę jakiegokolwiek innego uszczerbku na zdrowiu pokrzywdzonego niż ten określony w art. 156 § 1 KK (tj. uszczerbek ciężki) i jednocześnie nieumyślne spowodowanie śmierci pokrzywdzonego, na gruncie Kodeksu karnego z 1997 r. podlega ocenie z punktu widzenia kumulatywnego zbiegu przepisów, w tym także zbiegu pomijalnego.

 

Mając na względzie orzecznictwo Sądu Najwyższego, niemożliwe jest pociągnięcie Witolda K. do odpowiedzialności karnej tylko na podstawie jednego przepisu. W związku z tym konieczne staje się zastosowanie regulacji zawartej w treści art. 11 §2 i 3 KK - Jeżeli czyn wyczerpuje znamiona określone w dwóch albo więcej przepisach ustawy karnej, sąd skazuje za jedno przestępstwo na podstawie wszystkich zbiegających się przepisów. W wypadku określonym powyżej, sąd wymierza karę na podstawie przepisu przewidującego karę najsurowszą, co nie stoi na przeszkodzie orzeczeniu innych środków przewidzianych w ustawie na podstawie wszystkich zbiegających się przepisów.

 

Rozwiązanie

 

Witold K. będzie odpowiedzialny za śmierć Jana W. na podstawie art. 156 §1 KK w zbiegu z art. 155 KK w zw. z art 11 §2 KK. Sąd na podstawie art. 11 §3 KK wymierzy karę na podstawie przepisu najsurowszego.

Data: 06.06.2015 08:12
Autor/źródło: Rodzeń Rafał
Kategoria: Prawo, Aplikacje, Studia, Zawody prawnicze, Kazusy
Słowa kluczowe: kazus studenta, prawo karne, odpowiedzialność za przestępstwo, spowodowanie śmierci
wydrukuj

WASZE KOMENTARZE

® 2011 - 2019 SerwisPrawa.pl sp. z o.o. Korzystanie z portalu oznacza akceptację regulaminu.