Załóż bezpłatne konto Zaloguj się Zaloguj się przez Facebooka
Kalendarz studenta: Brak wydarzeń na dziś
Polecamy: Nowe zasady doręczania pism sądowych
Z ostatniej chwili...
Sonda Na którą aplikację się wybierasz?

Szybka powtórka: Pozytywne przesłanki rozwodu w świetle KRO i orzecznictwa SN

0/5 z 0 ocen.
(kliknij w gwiazdkę aby ocenić)

W dzisiejszej Szybkiej powtórce skupimy się na problematyce pozytywnych przesłanek rozwodowych wymienionych w Kodeksie rodzinnym i opiekuńczym, oraz ich rozumieniu przez Sąd Najwyższy, odwołując się do licznego w tej materii orzecznictwa.

Szybka powtórka: Pozytywne przesłanki rozwodu w świetle KRO i orzecznictwa SN

Przesłanki orzeczenia rozwodu

 

Zgodnie z art. 56 par. 1 KRO, jeżeli między małżonkami nastąpił zupełny i trwały rozkład pożycia, każdy z małżonków może żądać, ażeby sąd rozwiązał małżeństwo przez rozwód. Ustawodawca w art. 56 KRO posłużył się zatem lakonicznym stwierdzeniem, że przesłankami koniecznymi do rozwiązania małżeństwa przez rozwód, poza stosownym żądaniem co najmniej jednego małżonka, są trwały i zupełny rozkład pożycia małżeńskiego. Ustawodawca nie tłumaczy jednak, co kryje się pod użytymi wyrażeniami.

 

Trwały i zupełny rozkład pożycia małżeńskiego

 

By wyjaśnić, czym jest rozkład pożycia małżeńskiego cechujący się trwałością i zupełnością, należy wskazać, jakie więzi łączą parę pozostająca w związku małżeńskim. Wyróżnia się trzy rodzaje więzi współistniejących w prawidłowo funkcjonującym małżeństwie. Jest to więź psychiczna (emocjonalna), więź fizyczna oraz więź gospodarcza (np. wspólny budżet, wspólne prowadzenie domu, wspólne zamieszkiwanie itd.). Jak już wyżej wspomniano,  w świetle art. 56 § 1 KRO jedyną przesłanką warunkującą rozwiązanie małżeństwa przez rozwód jest "zupełny i trwały rozkład pożycia".  Występuje on wówczas, gdy wszystkie łączące małżonków więzy ustały, przy czym stan ten utrzymuje się na tyle długo, by stwierdzić, że ma on charakter trwały. Sąd orzekający rozwód bada jednak nie tylko sam stan końcowy, czyli rzeczony „rozkład pożycia małżeńskiego”, ale również jego źródła i przyczyny, traktując go jako proces rozciągnięty w czasie. Uznaje się, że rozkład pożycia małżeńskiego jest trwały wtedy, gdy z okoliczności sprawy wynika, że małżonkowie do wspólnego pożycia nie powrócą.

 

Należy pamiętać, że trwałość rozkładu i jego zupełność to powiązane ze sobą pozytywne przesłanki rozwodu. Brak zupełności rozkładu oznacza tym samym, iż nie można go kwalifikować jako trwały. Zupełność rozkładu i trwałość rozkładu pożycia muszą bowiem - co do zasady - występować łącznie. A zatem, przykładowo, jeżeli małżonków łączyła więź fizyczna i więź gospodarcza, a zanikła więź duchowa, to uznać należy, że nie nastąpił rozkład zupełny pożycia małżeńskiego. Dopuszcza się jednak możliwość uznania za zupełny także takiego rozkładu pożycia, gdy przy niepełnym zaniku określonej więzi, intensywność relacji między małżonkami pozwala orzec, że rozkład jest zupełny. Możliwe są bowiem sytuacje, w których małżonkowie mimo toczącej się sprawy rozwodowej, czy też po ustaniu związku mieszkają wspólnie w jednym lokalu z konieczności ekonomicznej. Wówczas możliwe jest skompensowanie nikłej więzi gospodarczej przez - mającą większe znaczenie dla oceny zupełności rozkładu - intensywność rozpadu wspólnoty uczuciowej i całkowity zanik współżycia fizycznego, co ma miejsce w sytuacji gdy małżonkowie ze względów obiektywnych prowadzą w szczątkowej postaci wspólne gospodarstwo domowe.

 

 

 

Zupełny i trwały rozkład pożycia między małżonkami a kwestie majątkowe

 

Zupełny i trwały rozkład pożycia między małżonkami w myśl art. 56 § 1 k.r.o. stanowi przesłankę do rozwiązania przez sąd małżeństwa przez rozwód, nie wpływa natomiast na kwestię odpowiedzialności majątkowej, chyba że wcześniej doszło wcześniej do zawarcia umowy o ograniczeniu wspólności ustawowej bądź o ustanowieniu rozdzielności majątkowej (art. 47 k.r.o.).


Podstawa prawna:
Art. 56 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 682  ze zm.).


Orzecznictwo:
Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 5 maja 1999 r.  III CKN 863/98;
Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 8 grudnia 1998 r. I CKN 817/97;
 Wyrok Sądu Najwyższego  z dnia  5 maja 1999  r., III CKN 863/98;
Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 13 maja 1998 r. III CKN 484/97;
Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 4 lutego 1998 r. ,II CKN 582/97.
 

wydrukuj

WASZE KOMENTARZE

® 2011 - 2019 SerwisPrawa.pl sp. z o.o. Korzystanie z portalu oznacza akceptację regulaminu.