Załóż bezpłatne konto Zaloguj się Zaloguj się przez Facebooka
Kalendarz studenta: Brak wydarzeń na dziś
Polecamy: Sądy szukają sędziów i referendarzy sądowych
Z ostatniej chwili...
Sonda Na którą aplikację się wybierasz?

Prawo gospodarcze: Instytucja prawna fundatora

3/5 z 2 ocen.
(kliknij w gwiazdkę aby ocenić)

Omówienie instytucji prawnej fundatora ze szczególnym uwzględnieniem jego roli w procesie tworzenia fundacji stało się przedmiotem 61 pytania, które KIRP przygotowała na tegoroczne kolokwium z prawa gospodarczego dla aplikantów II roku aplikacji radcowskiej.

Prawo gospodarcze: Instytucja prawna fundatora

Pojęcie fundatora

 

Ustawa z dnia 6 kwietnia 1984 r. o fundacjach wskazuje, w art. 2 ust 1, że fundatorem może być osoba fizyczna niezależnie od obywatelstwa i miejsca zamieszkania bądź osoba prawna mająca siedzibę w Polsce lub za granicą (art. 2 ust. 1. Fundacje mogą ustanawiać osoby fizyczne niezależnie od ich obywatelstwa i miejsca zamieszkania bądź osoby prawne mające siedziby w Polsce lub za granicą).

 

Pozycja prawna fundatora

 

Fundator ma z mocy ustawy szczególne uprawnienia, ale tylko do chwili zarejestrowania fundacji, z którą to uzyskuje ona osobowość prawną. Uprawnienia fundatora mają charakter praw osobowych, nie mają charakteru cywilnego i nie tworzą praw podmiotowych. Są one niezbywalne (zob. wyrok SA w Warszawie z dnia 30 lipca 1998 r., sygn. akt I ACa 500/98).

 

Fundator składa oświadczenie woli o ustanowieniu fundacji, w którym powinien wskazać cel fundacji oraz składniki majątkowe przeznaczone na jego realizację. Oświadczenie woli o ustanowieniu fundacji powinno być złożone w formie aktu notarialnego. Zachowania tej formy nie wymaga się, jeżeli ustanowienie fundacji następuje w testamencie.

 

Podstawą prawną działania fundacji jest – obok ustawy – statut. Ustawa o fundacjach przyznaje kompetencję do ustalenia statutu fundatorowi. Zgodnie z normą art. 5 ust. 1, fundator ustala statut fundacji, określający jej nazwę, siedzibę i majątek, cele, zasady, formy i zakres działalności fundacji, skład i organizację zarządu, sposób powoływania oraz obowiązki i uprawnienia tego organu i jego członków. Statut może zawierać również inne postanowienia, w szczególności dotyczące prowadzenia przez fundację działalności gospodarczej, dopuszczalności i warunków jej połączenia z inną fundacją, zmiany celu lub statutu, a także przewidywać tworzenie obok zarządu innych organów fundacji.

 

Fundator może wskazać ministra właściwego ze względu na cele fundacji. Oświadczenie fundatora w tej sprawie powinno być dołączone do statutu i przekazane sądowi prowadzącemu rejestr fundacji (zob. art. 5 ust. 2).

 

 

Fundator nie musi jednak osobiście ustalać statutu. Możliwe jest bowiem udzielenie upoważnienia do ustalenia statutu. Jak wskazuje norma art. 6 ust. 1, fundator może odstąpić od osobistego ustalenia statutu i upoważnić do jego ustalenia inną osobę fizyczną lub prawną.

 

Jeżeli fundator ustanowił fundację w testamencie, a nie ustalił jej statutu i nie upoważnił do tej czynności innej osoby, stosuje się odpowiednio przepisy księgi IV Kodeksu cywilnego o poleceniu (art. 6 ust. 3).

 

Podstawa prawna:
Art. 2, art. 3, art. 5, art. 6 ustawy z dnia 6 kwietnia 1984 r. o fundacjach (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 40).

wydrukuj

WASZE KOMENTARZE

® 2011 - 2020 SerwisPrawa.pl sp. z o.o. Korzystanie z portalu oznacza akceptację regulaminu.