Załóż bezpłatne konto Zaloguj się Zaloguj się przez Facebooka
Kalendarz studenta: Brak wydarzeń na dziś
Polecamy: Nowelizacja KPC: Co zmieni się w procedurze cywilnej po 1 marca 2020 roku?
Z ostatniej chwili...
Sonda Na którą aplikację się wybierasz?

Kazus dla aplikanta: Postępowanie administracyjne, prawo rodzinne- obowiązek alimentacyjny

4.8/5 z 39 ocen.
(kliknij w gwiazdkę aby ocenić)

Poruszając zagadnienie obowiązku alimentacyjnego trudno nie zauważyć wiążącej się z tym tematem kwestii procedury administracyjnej. Dlatego też, tym razem w naszym kazusie połączymy oba zagadnienia i omówimy obowiązek alimentacyjny w kontekście zasadności wniesionej skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego.

Kazus dla aplikanta: Postępowanie administracyjne, prawo rodzinne- obowiązek alimentacyjny

Treść kazusu

 

Anna i Paweł Kowalscy są rodzicami 10 letniej Julii. W wyroku rozwodowym z dnia 20 stycznia 2010 roku sąd zasądził na rzecz małoletniej Julii kwotę 250 złotych miesięcznie tytułem alimentów. Paweł na początku starał się płacić wskazane kwoty w miarę regularnie, jednak od marca 2011 roku, to jest od czasu wejścia w konflikt z prawem, Paweł zaprzestał dokonywania jakichkolwiek świadczeń pieniężnych na rzecz małoletniej córki. Należnych alimentów nie udało się również ściągnąć w trybie egzekucji, która to okazała się bezskuteczna. W związku z tym od dnia 1 października 2012 roku do 30 września 2013 roku zostało Julii przyznane świadczenie z funduszu alimentacyjnego, zaś Paweł Kowalski stał się dłużnikiem alimentacyjnym. Pismem z dnia 10 października 2013 roku Paweł Kowalski wniósł o umorzenie wyliczonych do zwrotu kwot. Swój wniosek argumentował tym, że przebywa w zakładzie penitencjarnym odbywając karę pozbawienie wolności, w takcie której nie jest nigdzie zatrudniony, w związku z czym nie otrzymuje żadnego dochodu. Ponadto Paweł Kowalski zaznaczał, że prócz należności z tytułu alimentów jest również zobowiązany do zapłaty należnych kwot z tytułu opłat za mieszkanie, co skutkuje tym, że po wyjściu na wolność (planowo w dniu 20 marca 2015 roku) nie będzie miał gdzie mieszkać, co dodatkowo utrudni mu znalezienie pracy. 31 października 2013 roku Prezydent Miasta X wydał decyzję, w której orzekł o odmowie umorzenia w całości kwoty należności z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego na rzecz małoletniej Julii Kowalskiej w okresie od dnia 1 października 2012 r. do dnia 30 września 2013 r. w wysokości 3.600 zł z ustawowymi odsetkami. Paweł złożył odwołanie od powyższej decyzji do Samorządowego kolegium Odwoławczego, podtrzymując swą dotychczasową argumentację. Samorządowe Kolegium Odwoławcze na podstawie art. 138 § 1 pkt. 1 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego utrzymało w mocy decyzję organu I instancji, w związku z czym Paweł Kowalski wniósł skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego wskazując, jako materialną podstawę skargi, art. 30 ust. 2 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (Dz. U. Nr 1, poz. 7), zgodnie z którym organ właściwy wierzyciela może na wniosek dłużnika alimentacyjnego umorzyć jego należności z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego łącznie z odsetkami w całości lub w części, odroczyć termin płatności albo rozłożyć na raty, uwzględniając sytuację dochodową i rodzinną.

 

Pytania:

  • Jaką decyzję w przedmiocie skargi powinien podjąć wojewódzki sąd administracyjny?
  • Czy argumentacja przedstawiona przez Pawła Kowalskiego uzasadnia umorzenie wobec niego należności z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego?

 

Rozwiązanie kazusu

 

Skarga wniesiona przez Pawła Kowalskiego powinna zostać oddalona.
Dostarczanie środków utrzymania osobom, które nie są w stanie samodzielnie zaspokoić swoich potrzeb, a w szczególności dzieciom, jest w pierwszej kolejności obowiązkiem wskazanych w Kodeksie rodzinnym i opiekuńczym członków ich rodziny.

 

Zgodnie z normą art. 27 ust. 1 i 1a ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów, dłużnik alimentacyjny jest zobowiązany do zwrotu organowi właściwemu wierzyciela należności w wysokości świadczeń wypłaconych z funduszu alimentacyjnego osobie uprawnionej, łącznie z ustawowymi odsetkami. Odsetki są naliczane od pierwszego dnia następującego po dniu wypłaty świadczeń z funduszu alimentacyjnego, do dnia spłaty. Jednakże, jak wynika z normy art. 30 ust. 2 ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów, organ właściwy wierzyciela (czyli wójt, burmistrz lub prezydent miasta właściwego ze względu na miejsce zamieszkania osoby uprawnionej) może na wniosek dłużnika alimentacyjnego umorzyć jego należności z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego łącznie z odsetkami w całości lub w części, odroczyć termin płatności albo rozłożyć na raty, uwzględniając sytuację dochodową i rodzinną. Decyzja wydawana na podstawie art. 30 ust. 2 ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów ma charakter uznaniowy i zapada w ramach tzw. uznania administracyjnego, o czym przesądza użyte przez ustawodawcę w treści tych przepisów sformułowanie: "organ....może umorzyć...". Oznacza to sytuację, w której właściwy organ administracji publicznej ma możność wyboru spośród dwóch lub więcej dopuszczalnych przez ustawę, a równowartościowych prawnie rozwiązań, z jednej strony może umorzyć, z drugiej strony może odmówić umorzenia należności z tytułu wypłaconych świadczeń alimentacyjnych. W świetle stanowiska wyrażanego w judykaturze stwierdzić należy, że umorzenie przedmiotowych należności winno mieć miejsce tylko wówczas, gdy sytuacja dochodowa zobowiązanego lub jego rodziny nie pozwala na wywiązanie się z ciążącego na nim obowiązku alimentacyjnego. Stan taki powinien być efektem czynników obiektywnych tj. takich, na które zobowiązany nie ma i nie miał wpływu. Okolicznością taką nie jest odbywanie kary pozbawienia wolności, gdyż stan taki jest efektem zabronionych działań zobowiązanego. Stanu zaś będącego wynikiem zabronionych działań osoby zobowiązanej do alimentacji nie można uznać za sytuację wyjątkową (por. wyrok WSA z dnia 5 sierpnia 2010 r., IV SA/Po 119/10, niepubl.; wyrok NSA z dnia 24 stycznia 2008 r., I OSK 544/07, niepubl., dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Administracyjnych http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Owszem narastające zadłużenie finansowe jest wprawdzie następczym wynikiem pobytu w areszcie, jednakże fakt odbywania kary nie może stanowić podstawy do orzekania o umorzeniu określonego zadłużenia, nie sposób zapomnieć, iż świadczenia z funduszu alimentacyjnego były wypłacane z uwagi na niedopełnianie obowiązków alimentacyjnych przez stronę. Nie można nadto zapominać, iż jak wynika wprost z art. 133 § 1 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy zobowiązania alimentacyjne rodziców względem dzieci mają charakter obligatoryjny. Przyznanie zatem ulgi jaką jest umorzenie należności, może nastąpić wyłącznie w przypadkach wyjątkowych, gdy rodzic nie może wywiązać się z obowiązku alimentacyjnego, na skutek okoliczności w pełni od niego niezależnych, taką okolicznością nie jest pobyt w areszcie, w którym skarżący znalazł się w następstwie własnych działań, w konsekwencji nie może przerzucać winy za swoją obecną sytuację na inne podmioty, ani instytucje. (Zobacz wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 23 listopada 2010 r., sygn. akt II SA/Łd 784/10, dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Administracyjnych http://orzeczenia.nsa.gov.pl.)

 

Dlatego też Sąd, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, powinien orzec o oddaleniu skargi.

 

Podstawa prawna:
Art. 133 ustawy z dnia 25 lutego 1964 roku – Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz.U.2012.788)
Art. 2, art. 27, art. 30 ustawy z dnia 7 września 2007 roku o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (Dz.U.2012.1228)
Art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2012.270).

Data: 23.07.2015 07:27
Autor/źródło: Szok Natalia
Kategoria: Prawo, Studia, Kazusy
Słowa kluczowe: świadczenia alimentacyjne, alimenty, osoby uprawnione do alimentów, fundusz alimentacyjny, zaleganie z alimentami
wydrukuj

WASZE KOMENTARZE

® 2011 - 2020 SerwisPrawa.pl sp. z o.o. Korzystanie z portalu oznacza akceptację regulaminu.