Załóż bezpłatne konto Zaloguj się Zaloguj się przez Facebooka
Kalendarz studenta: Brak wydarzeń na dziś
Polecamy: Podsumowanie tegorocznych egzaminów wstępnych na aplikacje prawnicze
Z ostatniej chwili...
Sonda Na którą aplikację się wybierasz?
Uwaga! Publikacja archiwalna
Oznacza to, że od czasu jej opublikowania pojawiły się zmiany aktów prawnych, mogące wpływać na aktualność poniższej treści. SerwisPrawa.pl nie aktualizuje automatycznie wszystkich publikowanych tekstów zgodnie z obowiązującymi aktami prawnymi.

Jeżeli interesuje Cię uaktualnienie poniższego tekstu pod kątem obowiązującego stanu prawnego - kliknij w link (funkcja dostępna tylko dla zarejestrowanych Użytkowników).

Zasiłek chorobowy wg Trybunału Konstytucyjnego

5/5 z 11 ocen.
(kliknij w gwiazdkę aby ocenić)

Zasiłek chorobowy jest ustalany w oparciu o przepisy ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa. Równocześnie powyższy akt prawny zawiera w sobie zasady odnoszące się do sytuacji, w których świadczenie chorobowe jest zabierane uprawnionemu. Przepis ten był ostatnio badany pod kątem jego zgodności z Konstytucją RP.

Zasiłek chorobowy wg Trybunału Konstytucyjnego

Zgodnie z treścią art. 17 ust. 1 i 2 ustawy, ubezpieczony wykonujący w okresie orzeczonej niezdolności do pracy pracę zarobkową lub wykorzystujący zwolnienie od pracy w sposób niezgodny z celem tego zwolnienia traci prawo do zasiłku chorobowego za cały okres tego zwolnienia. Zasiłek chorobowy nie przysługuje w przypadku, gdy zaświadczenie lekarskie zostało sfałszowane.

 

 

Sprawa, w wyniku której Trybunał Konstytucyjny musiał badać zgodność powyższego przepisu z zapisami ustawy zasadniczej, dotyczyła nakazaniu przez ZUS zwrotu wypłaconego wnioskodawczyni zasiłku chorobowego wraz z odsetkami. Sąd Okręgowy, do którego skierowała odwołanie uznał, że wykonywała ona pracę w okresie niezdolności do pracy, a tym samym zrealizowała jedną z przesłanek art. 17 ust. 1 ww. ustawy, powodujących utratę prawa zasiłku chorobowego. Zdaniem skarżącej, dokonana przez Sąd interpretacja przepisu ustawy o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa, jest sprzeczna z istotą podmiotowego prawa obywatela do zabezpieczenia społecznego w razie niezdolności do pracy w związku z jego prawem do własności i innych praw majątkowych, zasadą proporcjonalności, zasadą sprawiedliwości społecznej oraz zasadą ochrony zaufania jednostki do państwa i stanowionego przez nie prawa. Przepis ten bowiem powoduje, że prawo do zasiłku tracą zarówno ci świadczeniobiorcy, którzy świadomie nadużywają tego prawa, wykorzystując zwolnienie od pracy w sposób niezgodny z celem tego zwolnienia, jak i ci, którzy wykonują jakąś pracę zarobkową w niewielkim wymiarze. Jak wskazuje skarżąca, chodzi o pracę czy raczej – pewne czynności podejmowane w ograniczonym zakresie, co do których świadczeniobiorcy nie utracili zdolności (niejednokrotnie nie mając obowiązku podlegania z tego tytułu ubezpieczeniom społecznym), które nie są niezgodne z celem zwolnienia. Co więcej, mają charakter terapeutyczny, tak jak to miało miejsce w przypadku skarżącej.

 

W wyroku z dnia 25 lutego 2014 r. (sygn. akt SK 18/13), Trybunał orzekł, iż art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa w zakresie, w jakim stanowi podstawę utraty prawa do zasiłku chorobowego ubezpieczonego, który w okresie orzeczonej niezdolności do pracy wykonywał pracę zarobkową, uzyskując wynagrodzenie przekraczające minimalną wysokość wynagrodzenia za pracę, jest zgodny z art. 67 ust. 1 w związku z art. 64 ust. 1 i 2, art. 31 ust. 3 oraz art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Wykonywanie czynności mogących przedłużyć okres niezdolności do pracy zawsze stanowi wykorzystywanie zwolnienia niezgodnie z jego celem, którym jest odzyskanie przez ubezpieczonego zdolności do pracy. W jego osiągnięciu przeszkodą może być zarówno wykonywanie pracy zarobkowej (co przesądził ustawodawca), jak i inne zachowania ubezpieczonego utrudniające proces leczenia i rekonwalescencję. Jedynie sporadyczna, incydentalna, wymuszona okolicznościami aktywność zawodowa (np. udział w posiedzeniach rady nadzorczej spółdzielni mieszkaniowej) może usprawiedliwiać zachowanie prawa do zasiłku chorobowego, a w innych przypadkach za okres orzeczonej niezdolności do pracy, w czasie której ubezpieczony faktycznie wykonuje pracę zarobkową, nie przysługuje mu zasiłek, lecz wynagrodzenie (choć w kilku orzeczeniach zwrócono uwagę, iż utrata prawa do zasiłku chorobowego dotyczy tylko okresu objętego zaświadczeniem, zwolnieniem lekarskim, w którym nastąpiło podjęcie pracy zarobkowej, a nie całego okresu zasiłkowego).

Data: 27.02.2014 07:14
Autor/źródło: Rodzeń Rafał
Kategoria: Prawo
Słowa kluczowe: zasiłek, zasiłek chorobowy, prawo do zasiłku, prawo do zasiłku chorobowego
wydrukuj

WASZE KOMENTARZE

® 2011 - 2020 SerwisPrawa.pl sp. z o.o. Korzystanie z portalu oznacza akceptację regulaminu.