Załóż bezpłatne konto Zaloguj się Zaloguj się przez Facebooka
Kalendarz studenta: Brak wydarzeń na dziś
Polecamy: Nowelizacja KPC: Co zmieni się w procedurze cywilnej po 1 marca 2020 roku?
Z ostatniej chwili...
Sonda Na którą aplikację się wybierasz?

Pigułka z prawa karnego: Przygotowanie jako forma stadialna przestępstwa

5/5 z 1 ocen.
(kliknij w gwiazdkę aby ocenić)

Sesja coraz bliżej. By ułatwić wam przygotowania do egzaminów, przygotowujemy opracowania, które w sposób zwięzły przedstawiają wybrane problemy. Dzisiaj zajęliśmy się prawem karnym i zagadnieniem przygotowania.

Pigułka z prawa karnego: Przygotowanie jako forma stadialna przestępstwa

Kiedy zachodzi przygotowanie?

 

Przygotowanie zachodzi tylko wtedy, gdy sprawca w celu popełnienia czynu zabronionego podejmuje czynności mające stworzyć warunki do przedsięwzięcia czynu zmierzającego bezpośrednio do jego dokonania, w szczególności w tymże celu wchodzi w porozumienie z inną osobą, uzyskuje lub przysposabia środki, zbiera informacje lub sporządza plan działania.

 

Przygotowanie polega na podejmowaniu czynności mających stworzyć warunki do przedsięwzięcia czynu zmierzającego bezpośrednio do dokonania. Użyta przez ustawodawcę liczba mnoga ("czynności") jednoznacznie wskazuje, że to samo przygotowanie może być realizowane wieloma zachowaniami o różnej charakterystyce, także takimi, które realizują znamiona odrębnych czynów zabronionych (art. 16 § 1 k.k.).


Odpowiedzialność karna za przygotowanie

 

Przygotowanie jest karalne tylko wtedy, gdy ustawa tak stanowi. Zatem nie każde przygotowanie do przestępstwa jest karalne. Zachodzi to tylko do niektórych przestępstw, stosunkowo nielicznych, a zatem uznanych przez ustawodawcę za wyjątkowo groźne.  Oskarżony nie jest karany za "myślenie", za samo tylko powzięcie zamiaru (cogitationis poenam nemo patitur), ale za to że podjął działania uzewnętrzniające chęć realizacji tego zamiaru, które jednocześnie wyczerpały znamiona karalnego przygotowania.

 

Warto pamiętać, że nie każde przygotowanie do przestępstwa jest karalne. Zachodzi to tylko do niektórych przestępstw, stosunkowo nielicznych, a zatem uznanych przez ustawodawcę za wyjątkowo groźne. Przygotowanie obejmuje te wszystkie zachowania, które mogą tworzyć warunki dla dokonania przestępstwa. Przygotowaniem jest nawet samo tylko wchodzenie w porozumienie z innymi osobami w celu wspólnego dokonania przestępstwa. Odpowiedzialność karna jest tu zakreślona szeroko, ale wynika to z wyjątkowej szkodliwości planowanego czynu.

 

Przykład:
Zamontowanie na bankomacie urządzenia kopiującego zapis paska magnetycznego oryginalnych kart płatniczych oraz urządzenia nagrywającego kombinację klawiszy wybieranych na klawiaturze bankomatu podczas wpisywania numeru PIN jak też obserwowanie bankomatu, dające dostęp do sekwencji kodów PIN i danych identyfikujących karty płatnicze powinno zostać zakwalifikowane jako przygotowanie do podrobienia środków płatniczych w postaci kart płatniczych, a nie jako usiłowanie popełnienia takiego przestępstwa.

 

 

 

 

Usiłowanie a przygotowanie

 

Pojęcie usiłowania z art. 13 § 1 k.k. powinno być analizowane łącznie z pojęciem przygotowania, przewidzianym w art. 16 § 1 k.k. Są to bowiem pojęcia graniczące ze sobą. Przygotowanie to stworzenie warunków do przedsięwzięcia czynu zmierzającego bezpośrednio do jego dokonania, które może przybierać różne formy, jak przysposobienie środków, zbieranie informacji, wejście w porozumienie z inną osobą czy sporządzanie planu działania itd. Usiłowanie zaś to coś więcej, bowiem sprawca w zamiarze popełnienia czynu zabronionego swoim zachowaniem bezpośrednio zmierza do jego dokonania. Usiłowanie jest zatem bardziej konkretne niż przygotowanie, a zagrożenie dobra chronionego staje się realne. Granicę między zawsze karalnym usiłowaniem a wyjątkowo karalnym przygotowaniem wyznacza bezpośredniość zachowania, zrealizowanego przez sprawcę pomiędzy chwilą podjęcia zamiaru a dokonaniem. Za usiłowanie uznaje się tylko takie zachowanie, które bezpośrednio zmierza do dokonania, zatem gdy zagrożenie dla znamiennego dobra prawnego przekształca się z zagrożenia abstrakcyjnego w zagrożenie realne.


Podstawa prawna:
Art. 13, art. 16 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 1950 ze zm.).

 

wydrukuj

WASZE KOMENTARZE

® 2011 - 2020 SerwisPrawa.pl sp. z o.o. Korzystanie z portalu oznacza akceptację regulaminu.