Załóż bezpłatne konto Zaloguj się Zaloguj się przez Facebooka
Kalendarz studenta: Brak wydarzeń na dziś
Polecamy: Ogłoszono o wolnych stanowiskach w sądach powszechnych
Z ostatniej chwili...
Sonda Na którą aplikację się wybierasz?

Aplikacja 2020: Zasada prawa do pracy

5/5 z 2 ocen.
(kliknij w gwiazdkę aby ocenić)

Pierwszym z pytań, które mogą usłyszeć tegoroczni pierwszoroczniacy aplikacji radcowskiej jest pytanie dotyczące podstawowych zasad pracy. W dzisiejszej pigułce omawiamy pierwszą z nich – zasadę prawa do pracy.

Aplikacja 2020: Zasada prawa do pracy

Prawo do pracy

 

Prawo do pracy jest zasadą zaliczaną do gwarantowanych Konstytucją wolności i praw ekonomicznych, socjalnych i kulturalnych  (zob. R. Terlecki, N. Szok, Prawo pracy w praktyce, Wyd. C.H.Beck, Warszawa 2018, s. 16). Zasada  ta głosi, że każdy ma prawo do swobodnie wybranej pracy.

 

Realizacja zasady prawa do pracy

 

Wynikające z art. 10 § 1 k.p. prawo do pracy nie oznacza, że każdy ma roszczenie o zawarcie umowy o pracę czy też o uznanie, że samo zawarcie umowy o pracę przesądza o istnieniu stosunku pracy. O istnieniu stosunku pracy można mówić, jeśli jego strony realizują go zgodnie z normą art. 22 k.p. Niezależnie zatem od deklaracji stron umowy o pracę, o tym, czy rzeczywiście powstał stosunek pracy rozstrzygać będzie fakt, czy praca rzeczywiście była świadczona, a nadto warunki, w jakich praca jest wykonywana (tj. czy mamy do czynienia z zatrudnieniem pracowniczym, czy np. z zatrudnieniem na podstawie umowy cywilnoprawnej). Nawiązanie stosunku pracy skutkuje równoległym powstaniem stosunku ubezpieczenia. Obydwa te stosunki, jakkolwiek mają inne cele, to wzajemnie się uzupełniają i zabezpieczają pracownika materialnie - pierwszy, na co dzień, drugi na wypadek zdarzeń losowych. Należy zatem przyjąć, iż stosunek ubezpieczenia społecznego pracowniczego jest konsekwencją stosunku pracy i jako taki ma charakter wtórny. Ubezpieczenie społeczne nie może bowiem istnieć bez stosunku pracy. Uruchomienie stosunku ubezpieczeniowego może odnosić się wyłącznie do ważnego stosunku pracy, a więc takiego, który stanowi wyraz woli obu stron realizowania celów, którym umowa ma służyć. Przesłankę nawiązania pracowniczego stosunku ubezpieczenia oraz wynikającego z tego stosunku prawa do świadczenia stanowi nie samo zawarcie umowy o pracę, lecz zatrudnienie.

 

Kwestia kar umownych za zatrudnienie pracownika drugiej strony

 

Sprzeczne z zasadami współżycia społecznego oraz kolidujące z zasadą wolności pracy, i tym samym za naruszające prawo osób fizycznych do wyboru miejsca pracy i charakteru zatrudnienia, jest stosowanie w umowie dwóch podmiotów gospodarczych ograniczeń polegających na nakładaniu na tę ze stron, która zatrudni pracownika drugiej strony, obowiązku zapłaty kary umownej (art. 353(1) k.c. i art. 10 § 1 k.p.).

 

 

 


Podstawa prawna:
Art. 10 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 1040, ze zm.).
 

wydrukuj

WASZE KOMENTARZE

® 2011 - 2020 SerwisPrawa.pl sp. z o.o. Korzystanie z portalu oznacza akceptację regulaminu.