Załóż bezpłatne konto Zaloguj się Zaloguj się przez Facebooka
Kalendarz studenta: Brak wydarzeń na dziś
Polecamy: Główne założenia najnowszej nowelizacji Kodeksu spółek handlowych
Z ostatniej chwili...
Sonda Na którą aplikację się wybierasz?

Szybka powtórka: Przestępstwo dzieciobójstwa

0/5 z 0 ocen.
(kliknij w gwiazdkę aby ocenić)

Dzisiejszą szybką powtórkę poświęcamy zagadnieniu przestępstwa zabójstwa noworodka, zwane też przestępstwem dzieciobójstwa.

Szybka powtórka: Przestępstwo dzieciobójstwa

Treść art. 149 Kodeksu karnego

 

Zgodnie z normą art. 149 KK, matka, która zabija dziecko w okresie porodu pod wpływem jego przebiegu, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.   

 

Przedmiotem ochrony normy z art. 149 KK jest życie rodzącego się dziecka. Dobro to jest naruszane przez matkę pozostającą pod wpływem przebiegu porodu. Określony w tym przepisie typ czynu zabronionego stanowi przestępstwo indywidualne niewłaściwe, gdyż jego podmiotem może być jedynie matka dziecka, znajdująca się w szczególnej sytuacji emocjonalnej związanej z porodem i jego przebiegiem. Matka dokonuje tego przestępstwa pod wpływem przeżyć wywołanych przebiegiem porodu.

 

Zakwalifikowanie działania kobiety jako przestępstwa dzieciobójstwa

 

Dla zakwalifikowania działania kobiety jako występku z art. 149 k.k. niezbędnym jest wykazanie, że to przebieg porodu spowodował taki jej stan psychiczny, że dopuściła się zamachu na życie dziecka. Chodzi o stan emocjonalny, który swoim natężeniem przewyższa stan silnego wzburzenia i cechuje się zawężeniem pola świadomości i uwagi, zaburzeniami orientacji, pobudzeniem, nadmierną aktywnością, objawami depresji, lęku, złości, rozpaczy, poczucie beznadziei, agresji (wyrok SA w Warszawie z dnia  11 września 2018 r., II AKa 176/18).

 

Ustalenie zamiaru zabójstwa noworodka

 

Ukrywanie ciąży może stanowić dowód świadczący o istnieniu zamiaru dokonania przestępstwa z art. 148 § 1 KK. Brak symptomów zakłóceń w sferze psychiki po stronie rodzącej kobiety wyklucza przyjęcie art. 149 KK jako podstawy odpowiedzialności oskarżonej, mimo iż zamach na życie jej dziecka ma miejsce w okresie porodu. Zamachy skalkulowane i przeprowadzone w warunkach niezakłóconych porodem mechanizmów emocjonalnych nie mogą być oceniane w oparciu o ten przepis. Obecna konstrukcja art. 149 k.k. wyklucza jakikolwiek wpływ czynników egzogennych - pozaporodowych na rodzącą - nie są one ujęte w treści przedmiotowego przepisu expressis verbis (np. wstyd przed otoczeniem, a także lęk przed gniewem rodziny). A zatem o zastosowaniu przepisu art. 149 KK mogą decydować wyłącznie czynniki endogenne.

 

 

Istota uprzywilejowanego zabójstwa tkwi w ścisłym związku przyczynowym między szczególnym stanem psychicznym kobiety rodzącej a jej czynem sprzecznym z naturalnymi uczuciami macierzyńskimi. Poród jest zwykle naturalnym procesem fizjologicznym, który nie wywołuje przeżyć będących podstawą zamachu na dziecko. Inaczej jest w sytuacji przewidzianej w art. 149 KK, który wymaga stwierdzenia specyficznego, odbiegającego od normy przebiegu porodu lub specyficznej albo odbiegającej od normy wrażliwości kobiety na przebieg porodu. Chodzi o takie czynniki jak skomplikowany charakter porodu, je - go długotrwałość i związane z tym cierpienie rodzącej, istotne obrażenia dróg rodnych, nadmiernie traumatyczne przeżycia w sensie cierpienia i bólu, powstające w toku porodu komplikacje, a także wyjątkowy stres fizyczny i psychiczny, ten ostatni, jako ostra reakcja na stres bądź warunki, w jakich odbywał się poród. Brak takich uwarunkowań powoduje, że nie sposób uznać, iż zachowanie oskarżonej było zdominowane przez przeżycia związane z porodem, co sprzeciwia się zakwalifikowaniu go jako występku z art. 149 KK.

Podstawa prawna:
Art. 149 Ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (t.j. Dz.U.2018.1600  ze zm.)
 

wydrukuj

WASZE KOMENTARZE

® 2011 - 2019 SerwisPrawa.pl sp. z o.o. Korzystanie z portalu oznacza akceptację regulaminu.