Załóż bezpłatne konto Zaloguj się Zaloguj się przez Facebooka
Kalendarz studenta: Brak wydarzeń na dziś
Polecamy: Egzamin radcowski i adwokacki w 2019 roku
Z ostatniej chwili...
Sonda Na którą aplikację się wybierasz?

Prawo cywilne: Miejsce zamieszkania

5/5 z 1 ocen.
(kliknij w gwiazdkę aby ocenić)

Dzisiejsze opracowanie poświęcamy prawu cywilnemu i zagadnieniom związanym z miejscem zamieszkania.

Prawo cywilne: Miejsce zamieszkania

 Domicilium osoby fizycznej

 

W art. 25 KC ustawodawca wskazał, że miejscem zamieszkania osoby fizycznej jest miejscowość, w której osoba ta przebywa z zamiarem stałego pobytu. O miejscu zamieszkania decydują więc dwa czynniki: zewnętrzny (fakt przebywania) i wewnętrzny (zamiar stałego pobytu). Wyrażenie zamiaru stałego pobytu nie jest czynnością prawną, a tym samym nie wymaga złożenia stosownego oświadczenia woli. Wystarczy, że zamiar taki wynika z zachowania danej osoby polegającej na ześrodkowaniu jej czynności życiowych w danej miejscowości (wyrok WSA w Szczecinie z dnia 5 marca 2015  r., II SA/Sz 1135/14).

 

 Domicilium dziecka

 

Miejscem zamieszkania dziecka pozostającego pod władzą rodzicielską jest miejsce zamieszkania rodziców albo tego z rodziców, któremu wyłącznie przysługuje władza rodzicielska lub któremu zostało powierzone wykonywanie władzy rodzicielskiej. Jeżeli władza rodzicielska przysługuje na równi obojgu rodzicom mającym osobne miejsce zamieszkania, miejsce zamieszkania dziecka jest u tego z rodziców, u którego dziecko stale przebywa. Jeżeli dziecko nie przebywa stale u żadnego z rodziców, jego miejsce zamieszkania określa sąd opiekuńczy.
Jak wskazuje się w orzecznictwie, miejscem zamieszkania małoletniego dziecka, za którego obowiązek meldunkowy wykonują rodzice jest miejsce zamieszkania rodziców albo tego z rodziców, któremu wyłącznie przysługuje władza rodzicielska lub któremu zostało powierzone wykonywanie władzy rodzicielskiej (art. 26 § 1 KC). Wykonanie obowiązku meldunkowego służy wyłącznie celom ewidencji ludności i ma na celu stwierdzenie faktu rzeczywistego pobytu osoby pod wskazanym adresem. Dlatego w sytuacji, gdy dziecko mieszka pod konkretnym adresem ustalonym według wskazanych wyżej zasad, powinno być tam też zameldowane. Do zameldowania nie jest więc potrzebna zgoda obojga rodziców, gdyż fakt meldunku stwierdza tylko miejsce zamieszkania dziecka, na które to miejsce rodzice mają bezpośredni wpływ (wyrok NSA w Warszawie z dnia 3 czerwca 2008 r., II OSK 587/07). Z przyczyn wskazanych powyżej, także zameldowanie małoletniej wnuczki u dziadków na pobyt stały, dotyczące miejsca pobytu w znaczeniu faktycznym, nie narusza art. 26 KC i nie powoduje zmiany prawnego miejsca zamieszkania dziecka, którym w dalszym ciągu jest miejscowość, w której zamieszkują rodzice dziecka, nie zaś konkretne mieszkanie (wyrok NSA w Warszawie  z dnia  8 listopada 1988 r., III SA 428/88).

 

 

Domicilium osoby pozostającej pod opieką

 

Miejscem zamieszkania osoby pozostającej pod opieką jest miejsce zamieszkania opiekuna.

 

Zasada jednego miejsca zamieszkania

 

Kodeks cywilny statuuje zasadę, że można mieć tylko jedno miejsce zamieszkania.

 

Miejsce zamieszkania a miejsce zameldowania

 

Określając wzajemny stosunek pojęć zamieszkania i zameldowania, trzeba stwierdzić, że zameldowanie czyni prawdopodobnym przypuszczenie, że w miejscowości zameldowania osoba fizyczna ma także miejsce zamieszkania. Chociaż nie można jednak przyjąć, że zameldowanie w określonej miejscowości rozstrzyga o miejscu zamieszkania. W przypadkach bardziej skomplikowanych stanów faktycznych, wynikających z powiązania poszczególnych sfer ludzkiej działalności z różnymi miejscowościami, postuluje się - w imię realizacji zasady jednego miejsca zamieszkania, przyjętej w art. 28 KC - wskazanie jako miejsca zamieszkania tej miejscowości, z którą dana osoba jest najściślej związana, uwzględniając w ramach dokonywanej oceny całokształt okoliczności konkretnego przypadku, nie wyłączając adresu zameldowania. Innymi słowy, samo zameldowanie nie dowodzi zamieszkiwania w danej miejscowości, czyli adres zameldowania nie przesądza o miejscu zamieszkania osoby fizycznej. O zamiarze stałego pobytu można mówić wówczas, gdy występują okoliczności pozwalające przeciętnemu obserwatorowi na wyciągnięcie wniosku, że określona miejscowość jest głównym ośrodkiem działalności dorosłej osoby fizycznej ( wyrok WSA w Opolu z dnia  13 kwietnia 2016 r., I SA/Op 44/16;  wyrok WSA w Szczecinie z dnia  5 marca 2015  r., II SA/Sz 1135/14).
 

Podstawa prawna:
Art. 25, art. 26, art. 27, art. 28 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1025 ze zm.).
 

wydrukuj

WASZE KOMENTARZE

® 2011 - 2018 SerwisPrawa.pl sp. z o.o. Korzystanie z portalu oznacza akceptację regulaminu.