Załóż bezpłatne konto Zaloguj się Zaloguj się przez Facebooka
Kalendarz studenta: Brak wydarzeń na dziś
Polecamy: Nowelizacja Kodeksu karnego zakłada zniesienie instytucji kary łącznej i wyroku łącznego
Z ostatniej chwili...
Sonda Na którą aplikację się wybierasz?

Umowa pomiędzy uczelnią i studentem musi uwzględniać przepisy chroniące konsumentów

5/5 z 1 ocen.
(kliknij w gwiazdkę aby ocenić)

Student to też konsument, dlatego przepisy o nieuczciwych warunkach w umowach konsumenckich mogą mieć zastosowanie także do umów pomiędzy uczelnią a studentem. Zdaniem TSUE, dyrektywa Unii w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich może mieć zastosowanie do instytucji szkolnictwa. Oznacza to, że studentów należy traktować jak konsumentów ze wszystkimi tego konsekwencjami.

Umowa pomiędzy uczelnią i studentem musi uwzględniać przepisy chroniące konsumentów

Stanowisko Trybunały Sprawiedliwości UE

 

Trybunał Sprawiedliwości podkreślił, że sąd krajowy jest zobowiązany do zbadania z urzędu, czy dane warunki umowne mają charakter nieuczciwy, a obowiązek ten obejmuje również obowiązek sądu krajowego zbadania, czy umowa zawierająca taki warunek wchodzi w zakres stosowania dyrektywy 93/13 w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich. Problemem rozstrzyganym przez TSUE była między innymi odpowiedź na pytanie, czy instytucję szkolnictwa wyższego, która w podstawowym zakresie jest finansowana ze środków publicznych, należy uznać za „sprzedawcę lub dostawcę” w rozumieniu dyrektywy w przypadku, gdy przyznaje studentowi plan spłaty. W tej ostatniej kwestii Trybunał podkreślił, że prawodawca Unii zamierzał przyjąć szeroką koncepcję tego pojęcia. Chodzi tutaj bowiem o pojęcie funkcjonalne pociągające za sobą przeprowadzenie oceny, czy stosunek umowny wpisuje się w ramy działalności, jaką podejmuje dana osoba jako działalność zawodową.

 

Misja edukacyjna uczelni a kredyt studencki

 

 

Trybunał podkreślił, że świadczenie polegające na zaoferowaniu, w drodze umowy, nieoprocentowanego planu spłaty kwot tytułem raty pożyczki udzielonej studentowi w celu zapłaty za czesne, jest świadczeniem uzupełniającym i akcesoryjnym względem działalności edukacyjnej uczelni. Związku z tym Trybunał uznał, że instytucja szkolnictwa, dostarczając takie świadczenie o charakterze uzupełniającym i akcesoryjnym względem swojej działalności edukacyjnej, działa jako „sprzedawca lub dostawca” w rozumieniu wspomnianej wyżej dyrektywy. Trybunał podkreślił też, że ta wykładnia jest wsparta realizowanym przez tę dyrektywę celem ochrony. W ramach umowy bowiem zasadniczo istnieje nierówność między instytucją szkolnictwa a studentką, wynikająca z faktu asymetrii informacji i kompetencji technicznych między tymi stronami.

 

Źródło:
Wyrok TSUE z 17.05.2018 r. w sprawie C-147/16 Karel de Grote - Hogeschool VZW vs. Susan Romy Jozef Kuijpers.
 

wydrukuj

WASZE KOMENTARZE

® 2011 - 2018 SerwisPrawa.pl sp. z o.o. Korzystanie z portalu oznacza akceptację regulaminu.