Załóż bezpłatne konto Zaloguj się Zaloguj się przez Facebooka
Kalendarz studenta: Brak wydarzeń na dziś
Polecamy: Wolne stanowiska w sądach rejonowych
Z ostatniej chwili...
Sonda Na którą aplikację się wybierasz?

Kazus: Status małżonków będących w separacji na gruncie prawa podatkowego

5/5 z 1 ocen.
(kliknij w gwiazdkę aby ocenić)

Separacja wywołuje między małżonkami w zasadzie skutki takie jak rozwód. Czy oznacza to, że na gruncie prawa podatkowego należy ich traktować tak, jak małżonków rozwiedzionych?

Kazus: Status małżonków będących w separacji na gruncie prawa podatkowego

Stan faktyczny

 

Umową z dnia 20 grudnia 2015 r. sporządzoną w formie aktu notarialnego Andrzej Nowak podarował Marzenie Nowak - żonie, z którą pozostaje w separacji - nieruchomość (lokal mieszkalny) położoną w Koszalinie przy ul. Stokrotki 5/2, o wartości 100 000,00 zł. Notariusz Ewa Kowalska nie naliczyła i nie pobrała podatku od darowizny, gdyż zakwalifikowała nabywcę do I grupy podatkowej oraz zastosowała ulgę przewidzianą w art. 16 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn.

 

Decyzją z dnia 20 marca 2016 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego, działając na podstawie art. 30 § 1 i § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa orzekł o odpowiedzialności płatnika, notariusza Ewy Kowalskiej z tytułu niepobranego podatku od umowy darowizny sporządzonej w formie aktu notarialnego w dniu 20 grudnia 2015 r. i określił wysokość niepobranego i niewpłaconego podatku na kwotę 17 786,00 zł. Organ podatkowy uzasadniał swoje stanowisko tym, że separacja wywołuje między małżonkami w zasadzie skutki takie jak rozwód. Rozwód, zgodnie z art. 54 § 1 KRO powoduje między małżonkami rozdzielność majątkową. Tym samym z masy majątkowej Andrzeja Nowaka przedmiot darowizny przeszedł do odrębnego majątku Marzeny Nowak, w związku z czym uzasadnione było zaliczenie ich do III grupy podatkowej, tak jak małżonków rozwiedzionych.

 

Oceń zasadność decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego uwzględniając status małżonków będących w separacji na gruncie prawa podatkowego.

 

Rozwiązanie

 

Decyzja Naczelnika Urzędu Skarbowego jest wadliwa i powinna być uchylona.

 

Zgodnie z normą art. 30 ust 1 i 4 Ordynacji podatkowej, płatnik, który nie wykonał obowiązków określonych w art. 8, odpowiada za podatek niepobrany lub podatek pobrany a niewpłacony.  Jeżeli w postępowaniu podatkowym organ podatkowy stwierdzi okoliczność, o której mowa wyżej, organ ten wydaje decyzję o odpowiedzialności podatkowej płatnika lub inkasenta, w której określa wysokość należności z tytułu niepobranego lub pobranego, a niewpłaconego podatku.

 

 

 

Wykładnia art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy  o podatku od spadków i darowizn prowadzi do stwierdzenia, że małżonkiem jest osoba pozostająca w związku małżeńskim. Małżeństwo trwa od momentu jego zawarcia do jego ustania tj. do uznania za zmarłego jednego z małżonków lub orzeczenia rozwodu, co wynika z regulacji prawnej zawartej w art. 55 i 56 KRO. W przypadku separacji nie następuje ustanie małżeństwa. Separacja w myśl art. 61(4) § 1 KRO ma co prawda takie skutki jak rozwód, chyba że ustawa stanowi inaczej, jednakże nie jest równoznaczna z rozwiązaniem małżeństwa, o czym świadczy też § 2 powołanego artykułu stanowiącego, że małżonek pozostający w separacji nie może zawrzeć małżeństwa. Co również ważne, nie można zawrzeć innego małżeństwa pozostając w separacji. Zgodnie z art. 13 § 1 KRO małżeństwa nie można bowiem zawrzeć osoba, która już pozostaje w związku małżeńskim.

 

Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że postępowanie notariusza uznać należy za prawidłowe. Jak wskazuje się w orzecznictwie, wobec małżonków, wobec których orzeczono separację, należy przyjąć te same zasady opodatkowania darowizn pomiędzy nimi, jakie odnoszą się do małżonków. Dopóki nie ustaną skutki małżeństwa zawartego stosownie do przepisu art. 1 § 1 KRO  małżonkowie podlegają rozliczeniu z tytułu podatku od spadków i darowizn według zasad przewidzianych dla tej grupy podatkowej. (wyrok NSA w Warszawie z dnia 23 kwietnia 2008 r., sygn. akt II FSK 373/07).

 

Zgodnie z normą art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn należy zaliczyć małżonka do I grupy podatkowej (a nie jak przyjęły organy podatkowe do III grupy). Pogląd taki reprezentowany jest również w doktrynie (zob. np. Arkadiusz Piotrowski, Majątkowe skutki separacji, "Nowy Przegląd Notarialny" 2004, nr 3, s. 31). Zaliczenie natomiast małżonków pozostających w separacji do I grupy podatkowej umożliwia zastosowanie do osoby obdarowanej przywileju podatkowego przewidzianego w art. 16 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn.

 

Podstawa prawna:
Art. 14, art. 16 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 833).
Art. 30 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2017r., poz. 201).
Art. 54, art. 55, art. 56, art. 61(4) ustawy z dnia 25 lutego 1964 roku – Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t.j. Dz.U.2017 r. , poz. 682).

wydrukuj wyślij znajomemu

WASZE KOMENTARZE

® 2011 - 2017 SerwisPrawa.pl sp. z o.o. Korzystanie z portalu oznacza akceptację regulaminu.