Załóż bezpłatne konto Zaloguj się Zaloguj się przez Facebooka
Kalendarz studenta: Brak wydarzeń na dziś
Polecamy: Wolne stanowiska w sądach rejonowych
Z ostatniej chwili...
Sonda Na którą aplikację się wybierasz?

Egzamin radcowski 2017 - Skarga kasacyjna

5/5 z 2 ocen.
(kliknij w gwiazdkę aby ocenić)

W tym roku zdający egzamin radcowski, w ramach kazusu z zakresu prawa administracyjnego, mieli za zadanie sporządzić skargę kasacyjną.

Egzamin radcowski 2017 - Skarga kasacyjna

Opis istotnych zagadnień

 

Zdaniem zespołu do przygotowania zadań na egzamin radcowski, w przypadku zadania z  prawa  administracyjnego,  celowe  jest  sporządzenie  skargi  kasacyjnej.

 

Przy  rozwiązywaniu  zadania  zdający  winien  zwrócić  uwagę  na  te  z  występujących w sprawie zagadnień, które pozwolą na wskazanie w skardze kasacyjnej określonych uchybień:

 

1.  Wojewódzki  Sąd Administracyjny dokonał błędnej wykładni art. 75 ust. 1 pkt 5 ustawy o  kierujących  pojazdami.  Przepis  ten  nie  wymaga  ustalenia  w  toku  postępowania, zmierzającego  do  skierowania  osoby  posiadającej  prawo  jazdy  na  badania  lekarskie, jakie  schorzenie  powoduje, że istnieją  uzasadnione i  poważne zastrzeżenia co do stanu zdrowia tej osoby. Również omawiany przepis nie stanowi, aby przesłankę poważnych zastrzeżeń co do stanu zdrowia stanowiło zachowanie kierowcy w trakcie prowadzenia pojazdu. Z przepisów art. 75 ust. 1 pkt 5 i art. 99 ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy o kierujących pojazdami  wynika,  że  podstawą  do  wydania  decyzji  jest  istnienie  uzasadnionych  i poważnych  zastrzeżeń co do stanu zdrowia kierującego pojazdem, nie jest natomiast wymagane  ustalenie,  czy  w  istocie  rozpoznane  zmiany  w  zakresie  stanu  zdrowia przesądzają  o niezdolności do prowadzenia pojazdów. Stwierdzenie braku lub istnienia przeciwwskazań  zdrowotnych  do  kierowania  pojazdami  należy  bowiem  do uprawnionego  lekarza,  który  na  podstawie  badania  lekarskiego  wydaje  odpowiednie przewidziane  prawem  orzeczenie  (zob.  wyrok  NSA  z  dnia  3  grudnia  2015  r.,  I  OSK 605/14). Sformułowanie „uzasadnione  i poważne zastrzeżenia”  zawarte w art. 75 ust. 1 pkt 5 ustawy z 2011 r. o kierujących pojazdami należy interpretować zgodnie z celem ustawy,  którym  jest  zapewnienie  maksymalnego  bezpieczeństwa  w  ruchu  drogowym.

 

Jedną  z  istotnych  przesłanek  bezpieczeństwa  ruchu  jest  stan  zdrowia  kierowcy.  Od dyspozycji  zdrowotnej  kierowcy  w  dużym  stopniu  zależy  bowiem  bezpieczeństwo ruchu,  a  niedomagania  kierowcy  w  tym  zakresie  są  czynnikiem  wpływającym  na zagrożenie  jego  bezpieczeństwa,  jak  i  innych  użytkowników  dróg.  Podstawą  do wydania  decyzji  o  skierowaniu  na  badania  lekarskie  jest  wiarygodna  informacja  o  zastrzeżeniach,  co  do  stanu  zdrowia  kierującego  pojazdem,  a  nie  ustalenie,  czy w istocie rozpoznane zmiany  w zakresie stanu zdrowia przesądzają  o niezdolności do prowadzenia  pojazdów  (zob.  wyrok  WSA  w  Gorzowie  Wielkopolskim  z  dnia  20 stycznia 2016 r. II SA/Go 854/15, Lex nr 1987525).

 

Decyzja o skierowaniu kierowcy na badania lekarskie ma na celu ochronę zdrowia i  życia  uczestników  ruchu  drogowego  przed  następstwami  złego  stanu  zdrowia kierującego  pojazdem,  z  tym,  że  skierowanie  na  badania  samo  w  sobie nie  przesądza w  żadnym  wypadku,  że  weryfikacja  stanu  zdrowia  strony  będzie  negatywna, a  w  konsekwencji  dojdzie  do  pozbawienia  jej  uprawnień  do  kierowania  pojazdami.
Skierowanie  na  badania  lekarskie  przeprowadzone  w  celu  stwierdzenia  istnienia  lub braku  przeciwwskazań  zdrowotnych  do  kierowania  pojazdami  ma  charakter prewencyjny.

 

W  zadaniu  uzasadnione  i  poważne  zastrzeżenia  dotyczą  tego  rodzaju  aspektów stanu  zdrowia  strony,  które  mogą  mieć  wpływ  na  zdolność  do  bezpiecznego prowadzenia pojazdu.

 

 

 

2.  Wojewódzki Sąd Administracyjny błędnie uznał, że organy administracji publicznej nie zebrały materiału dowodowego dotyczącego stanu zdrowia skarżącego i w  konsekwencji nie  ustaliły,  aby  istniały  uzasadnione  i  poważne  zastrzeżenia  co  do  stanu  zdrowia skarżącego. Błędnie wobec tego Sąd uznał, że doszło do naruszenia art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a.  W  konsekwencji  wadliwe  jest  wskazanie  przez  Sąd,  że  w  sprawie  występuje zagadnienie wstępne skutkujące koniecznością zawieszenia postępowania na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. Podstawą do wydania decyzji o skierowaniu na badania lekarskie jest  już  wiarygodna,  a  więc  przynajmniej  uprawdopodobniona,  informacja o  zastrzeżeniach  co  do  stanu  zdrowia,  nie  jest  natomiast  wymagane  ustalenie,  czy w  istocie  rozpoznane  zmiany  stanu  zdrowia  stanowią  o  niezdolności  do  prowadzenia pojazdów.  Okoliczności  ustalone  przez  organ  muszą  z  dużym  prawdopodobieństwem wskazywać,  że  w  stosunku  do  kierującego  mogą  występować   przeciwwskazania zdrowotne co do jego dalszego udziału w ruchu.  WSA nie wykazał, aby załączona  do wniosku  Prokuratora  opinia  biegłych  (poświadczony  za  zgodność  z  oryginałem  odpis opinii  sądowo-psychiatrycznej)  nie  stanowiła  wiarygodnej  informacji  co  do  stanu zdrowia  strony,  na  podstawie  której  organ  zasadnie  powziął  istotne  zastrzeżenia.  Sąd nieprawidłowo wskazuje, że organy dysponowały kopią opinii biegłych.

 

3.  W  konsekwencji  naruszenia  przepisów  postępowania  WSA  naruszył  przepisy  prawa materialnego poprzez brak akceptacji dla zastosowania  art. 99 ust. 1 pkt 2 lit. b i art. 75 ust.  1  pkt  5  ustawy  o  kierujących  pojazdami.  Stwierdzenie  braku  lub  istnienia przeciwwskazań  zdrowotnych  do  kierowania  pojazdami  należy  do  uprawnionego lekarza,  który  na  podstawie  badania  lekarskiego  wydaje  stosowne  orzeczenie.  Przepis art.  75  ust.  1  pkt  5  ustawy  o  kierujących  pojazdami  ma  zastosowanie  niezależnie  od ustalenia, czy powstanie zastrzeżeń nastąpiło w bezpośrednim związku z  zachowaniem i sposobem prowadzenia pojazdu podczas wykonywania przez daną osobę uprawnioną zindywidualizowanej  czynności  faktycznego  kierowania  pojazdem,  czy  też  uzyskane przez organ wiarygodne informacje, uprawdopodabniające pośrednio wątpliwości co do posiadania  przez  konkretnego  kierowcę  wymaganej  do  prowadzenia  pojazdów sprawności, mają źródło w innych okolicznościach.

 

4.  Skarga kasacyjna powinna zawierać elementy określone w art. 176 § 1 i 2 p.p.s.a.

 

5.  Uwzględniając wyżej wskazane uchybienia zdający powinni oprzeć skargę kasacyjną na obu  podstawach  wskazanych  w  art.  174  p.p.s.a.  Istnieją  podstawy  do  zaskarżenia wyroku w całości i sformułowania następujących zarzutów:

  • naruszenia  prawa  materialnego,  polegającego  na  błędnej  wykładni  przepisów  prawa materialnego, tj. art. 75 ust. 1 pkt 5 ustawy o kierujących pojazdami (art. 174 pkt 1 p.p.s.a.)  –  zarzut naruszenia art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a. w zw. z art. 75 ust. 1 pkt 5 ustawy o kierujących pojazdami;
  •  naruszenia prawa materialnego polegającego na  niezastosowaniu art. 75 ust. 1 pkt 5 w  zw.  z  art.  99  ust.  1  pkt  2  lit.  b  ustawy  o  kierujących  pojazdami  (art.  174  pkt  1 p.p.s.a.)  –  zarzut naruszenia art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a. w zw. z art. 75 ust. 1 pkt 5 w zw. z art. 99 ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy o kierujących pojazdami;
  • naruszenia przepisów postępowania, które to uchybienie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 145 § 1 pkt 1 lit c p.p.s.a. w zw. z art. 7, art. 77 § 1 i art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. (art. 174 pkt 2 p.p.s.a.).

 

Powyższe  zarzuty  dają  podstawę  do  wnioskowania  o  uchylenie  zaskarżonego wyroku i oddalenie skargi (art. 188 p.p.s.a.).

 

6.  Dodatkowym walorem pracy będzie zwrócenie uwagi i postawienie zarzutu naruszenia art. 200 w zw. z art. 205 § 1 p.p.s.a. i § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r.  w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania  wpisu  w  postępowaniu  przed  sądami  administracyjnymi  (Dz.  U.  Nr  221,  poz.  2193  z  późn. zm.).  Skarżący  uiścił  bowiem  należny  wpis  od  skargi  w  wysokości  200  zł,  natomiast Sąd zasądził  od SKO  na jego  rzecz zwrot kosztów postępowania w wysokości 300 zł.  Z akt sprawy nie wynika, aby skarżący poza wpisem poniósł inne wydatki stanowiące koszty postępowania.


 

Źródło:

 

Oficjalna strona Ministerstwa Sprawiedliwości.

Data: 19.04.2017 10:00
Autor/źródło: Szok Natalia
Kategoria: Prawo, Aplikacje, Gorące tematy, Zawody prawnicze, Powtórki do egzaminów, Kazusy
Słowa kluczowe: egzamin zawodowy, egzamin radcowski 2017, prawo administracyjne, skarga kasacyjna
wydrukuj wyślij znajomemu

WASZE KOMENTARZE

® 2011 - 2017 SerwisPrawa.pl sp. z o.o. Korzystanie z portalu oznacza akceptację regulaminu.