Załóż bezpłatne konto Zaloguj się Zaloguj się przez Facebooka
Kalendarz studenta: Brak wydarzeń na dziś
Polecamy: EGZAMIN RADCOWSKI 2019. Zadanie z prawa gospodarczego
Z ostatniej chwili...
Sonda Na którą aplikację się wybierasz?

Powtórka z procedury karnej - 5 wybranych zasad postępowania karnego

4.9/5 z 40 ocen.
(kliknij w gwiazdkę aby ocenić)

Tematem dzisiejszego opracowania są zasady postępowania karnego. Będzie ono przydatne zarówno tym, którzy przygotowują się do jesiennych egzaminów wstępnych na aplikacje, jak również studentom, którzy zmuszeni są przystępować do kolokwiów i egzaminów z procedury karnej.

Powtórka z procedury karnej - 5 wybranych zasad postępowania karnego

Zasada prawdy materialnej

 

Zasada prawdy materialnej wyrażona została w art. 2 § 2 kodeksu postępowania karnego. Głosi ona, że podstawę wszelkich rozstrzygnięć powinny stanowić prawdziwe ustalenia faktyczne. Zasada prawdy materialnej wprowadza wprawdzie w procesie karnym wymóg opierania wszelkich rozstrzygnięć na zgodnych z prawdą ustaleniach faktycznych, rozumie się jednak przez nie ustalenia udowodnione, a więc takie, gdy w świetle przeprowadzonych dowodów fakt przeciwny dowodzeniu jest niemożliwy lub wysoce nieprawdopodobny (wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 13 czerwca 2013 r., sygn. akt II AKa 156/13).

 

Przepis art. 2 § 2 k.p.k. zawiera jedynie ogólną dyrektywę - zasadę, która powinna być realizowana w toku procesu karnego. Naruszenie tej zasady może nastąpić tylko poprzez naruszenie przepisu procesowego o bardziej szczegółowym charakterze, przepisu zawierającego konkretny nakaz lub zakaz, który został np. zignorowany, opacznie zrozumiany lub nie doszło do jego zastosowania (zobacz postanowienie SN z dnia 18 czerwca 2014 r., sygn. akt III KK 28/14).

 

Powtórz sPrawnie, skutecznie i przyjemnie zagadnienia z Kodeksu postępowania karnego zaloguj się lub zarejestruj »

P.S. Podobno: " Nauka to pokarm dla rozumu."

 

Zasada obiektywizmu

 

Zasada obiektywizmu wyrażona została w art. 4 kodeksu postępowania karnego. Organy prowadzące postępowanie karne są obowiązane badać oraz uwzględniać okoliczności przemawiające zarówno na korzyść, jak i na niekorzyść oskarżonego.

 

Wyrażona w art. 4 k.p.k. zasada obiektywizmu nie polega na obowiązku interpretowania materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie jedynie na korzyść oskarżonego. Zasada ta nakazuje zachowanie obiektywnego stosunku do stron procesowych i do obiektywnej oceny wszystkich dowodów zgromadzonych w sprawie (zobacz wyrok Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 20 czerwca 2012 r., sygn. akt II AKa 98/12).

 

Zasada domniemania niewinności

 

Jak wskazuje art. 5 § 1 kodeksu postępowania karnego, oskarżonego uważa się za niewinnego, dopóki wina jego nie zostanie udowodniona i stwierdzona prawomocnym wyrokiem.

 

Artykuł 5 § 1 k.p.k. określa jedną z naczelnych zasad procesowych - zasadę domniemania niewinności. Zawiera on zatem ogólną zasadę postępowania, nie nakazuje zaś ani nie zakazuje organom procesowym konkretnego sposobu procedowania. Wykazanie, że w toku postępowania doszło do naruszenia zasady domniemania niewinności, wymaga więc wskazania konkretnych uchybień w zakresie procedowania organów procesowych lub w zakresie rozumowania sądu. Samo odwołanie się do naruszenia przepisu o charakterze dyrektywy ogólnej nie może stanowić skutecznej podstawy kasacyjnej. (Wyrok SN z dnia 29 maja 2013 r., sygn. akt SDI 4/13.)

 

Zasada rozstrzygania niedających się usunąć wątpliwości na korzyść oskarżonego

 

Zasada in dubio pro Reo oznacza, że nie dające się usunąć wątpliwości rozstrzyga się na korzyść oskarżonego. Reguła z art. 5 § 2 k.p.k. nie może być wykorzystywana do uproszczonego traktowania wszelkich wątpliwości zachodzących w procesie. Zasada tłumaczenia wątpliwości na korzyść oskarżonego nie polega na obowiązku automatycznego wyboru najkorzystniejszej wersji wynikającej z wyjaśnień i zeznań o niejednakowej treści. Nie jest więc sprzeczny z tą zasadą wybór wersji mniej korzystnej, oczywiście znajdującej oparcie w dowodach, jeżeli w przeciwieństwie do korzystniejszej, właśnie one pasują do obrazu zdarzenia jako logiczne i zgodne z doświadczeniem życiowym dopełnienie, gdy pozostałe elementy zdarzenia nie są nawet w ogóle kwestionowane (zobacz postanowienie SN z dnia 9 lipca 2014 r., sygn. akt II KK 134/14).

 

Zasada swobodnej oceny dowodów

 

Zasada swobodnej oceny dowodów wyrażona została w art. 7 kodeksu postępowania karnego. Wedle jego treści, organy postępowania kształtują swe przekonanie na podstawie wszystkich przeprowadzonych dowodów, ocenianych swobodnie z uwzględnieniem zasad prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego.

 

Powtórz sPrawnie, skutecznie i przyjemnie zagadnienia z Kodeksu postępowania karnego zaloguj się lub zarejestruj »

P.S. Podobno: " Po pierwsze - uczyć się, po drugie - uczyć się i po trzecie - uczyć się."

 

Obdarzenie wiarą w całości lub w części jednych dowodów oraz odmówienie tej wiary innym, jest prawem sądu, który zetknął się z tymi dowodami bezpośrednio i pozostaje pod ochroną art. 7 k.p.k., jeżeli tylko zostało poprzedzone ujawnieniem w toku rozprawy głównej całokształtu okoliczności sprawy, stanowi wyraz rozważenia wszystkich okoliczności przemawiających zarówno na korzyść, jak i na niekorzyść oskarżonego, jest zgodne ze wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego, a nadto zostało wyczerpująco i logicznie uargumentowane w uzasadnieniu wyroku. (Wyrok Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 5 czerwca 2014 r., sygn. akt II AKa 113/14.)

 

Podstawa prawna:
Art. 2, art. 4, art. 5, art. 7 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego (Dz.U.1997.89.555)

wydrukuj

WASZE KOMENTARZE

® 2011 - 2019 SerwisPrawa.pl sp. z o.o. Korzystanie z portalu oznacza akceptację regulaminu.