Załóż bezpłatne konto Zaloguj się Zaloguj się przez Facebooka
Kalendarz studenta: Brak wydarzeń na dziś
Polecamy: 30 maja w życie wchodzą nowe regulację Kodeksu cywilnego i Kodeksu postępowania cywilnego
Z ostatniej chwili...
Sonda Na którą aplikację się wybierasz?

Sesja przedaplikacyna: 3 ważne zagadnienia z Prawa prasowego

4.9/5 z 16 ocen.
(kliknij w gwiazdkę aby ocenić)
Kategoria: Prawo, Aplikacje
Słowa kluczowe: Prawo prasowe, aplikacja, sesja, dziennikarz

Na tegorocznych egzaminach wstępnych na aplikacje radcowską i adwokacką wymagana jest znajomość ustawy Prawo prasowe. Jest to zupełna nowość, stąd warto aby przyszli aplikanci dokładnie poznali jej najważniejsze zagadnienia. Dziś postaramy się Wam w tym pomóc.

Sesja przedaplikacyna: 3 ważne zagadnienia z Prawa prasowego

1. Definicja prasy

 

Prasa, zgodnie z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej, korzysta z wolności wypowiedzi i urzeczywistnia prawo obywateli do ich rzetelnego informowania, jawności życia publicznego oraz kontroli i krytyki społecznej. Organy państwowe mają za zadanie stwarzać prasie warunki niezbędne do wykonywania jej funkcji i zadań, w tym również umożliwiające działalność redakcjom dzienników i czasopism zróżnicowanych pod względem programu, zakresu tematycznego i prezentowanych postaw. Prasą określamy wszelkie dzienniki i czasopisma o charakterze informacyjnym, wydawane nie rzadziej niż raz do roku.

 

Definicja prasy obejmuje tak naprawdę poszczególne osoby zajmujące się działalnością dziennikarską, jak i zespoły ludzi, które nie posiadają osobowości prawnej. Tak rozumianej prasie ustawodawca nadał istotne uprawnienia, stwierdzając w art. 1 ust. 1 ustawy z 1984 r. - Prawo prasowe, że prasa korzysta z wolności wypowiedzi i urzeczywistnia prawo obywateli do ich rzetelnego informowania, jawności życia publicznego oraz kontroli i krytyki społecznej, odsyłając w art. 3a tej ustawy do ustawy o dostępie do informacji publicznej w zakresie prawa do informacji publicznej. Prasa ma zdolność sądową przed sądem administracyjnym nawet wtedy, gdy w konkretnej sprawie jest to jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej. Podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej może odmówić udzielenia tej informacji z uwagi na ochronę informacji niejawnych lub innych tajemnic ustawowo chronionych. Jednakże, jeśli odmawia, to ma tego dokonać w procesowej formie decyzji administracyjnej.

 

Powtórz sPrawnie, skutecznie i przyjemnie zagadnienia z Prawa prasowego
zaloguj się lub zarejestruj »

P.S. Podobno: " Wszystko, czego się dotąd nauczyłeś, zatraci sens, jeśli nie potrafisz znaleźć zastosowania dla tej wiedzy."

 

2. Odpowiedzialność dziennikarza

 

Jednym z ważniejszych zagadnień w omawianej materii jest kwestia odpowiedzialności dziennikarskiej i właściwe wykonywanie tego zawodu. Zgodnie z treścią art. 12 Prawa prasowego, dziennikarz jest obowiązany:

  • zachować szczególną staranność i rzetelność przy zbieraniu i wykorzystaniu materiałów prasowych, zwłaszcza sprawdzić zgodność z prawdą uzyskanych wiadomości lub podać ich źródło,
  • chronić dobra osobiste, a ponadto interesy działających w dobrej wierze informatorów i innych osób, które okazują mu zaufanie,
  • dbać o poprawność języka i unikać używania wulgaryzmów.

 

Dziennikarzowi nie wolno prowadzić ukrytej działalności reklamowej wiążącej się z uzyskaniem korzyści majątkowej bądź osobistej od osoby lub jednostki organizacyjnej zainteresowanej reklamą.

 

Zachowanie rzetelności, do której zobowiązuje dziennikarza omawiana ustawa przejawia się w ukazaniu całościowego, obiektywnego obrazu opisywanej rzeczywistości. Pojęcie rzetelności obejmuje też odpowiedzialność za słowo, uczciwość i solidność. Natomiast szczególna staranność to nic innego jak powinność sprawdzenia zgodności z prawdą uzyskanych informacji, ich weryfikacji u osób, których dotyczą opisywane zdarzenia, przy czym dziennikarz nie ma obowiązku w każdych okolicznościach zwracać się o wyjaśnienia do osoby, o której ma zamiar krytycznie wypowiedzieć się lub napisać artykuł. Wykazanie przez dziennikarza, iż przy zbieraniu i wykorzystaniu materiałów prasowych działał w obronie społecznie uzasadnionego interesu oraz wypełnił obowiązek zachowania szczególnej staranności i rzetelności, uchyla bezprawność działania dziennikarza. Jeżeli zarzut okaże się nieprawdziwy, dziennikarz zobowiązany jest do jego odwołania.

 

Niekiedy rzetelność dziennikarska nie jest zachowywana, to z kolei powoduje powstawanie wielu nieprawdziwych informacji. Największy problem powstaje, gdy dotyczą one określonych osób fizycznych czy osób prawnych. Odpowiedzialność cywilną za naruszenie prawa spowodowane opublikowaniem materiału prasowego ponoszą autor, redaktor lub inna osoba, którzy spowodowali opublikowanie tego materiału, nie wyłącza to jednak odpowiedzialności wydawcy. W zakresie odpowiedzialności majątkowej odpowiedzialność tych osób jest solidarna. Warto w tym miejscu zaznaczyć, że do naruszenia dobrego imienia osoby prawnej może dojść w wyniku analogicznych działań jak przy naruszeniu dóbr osobistych osoby fizycznej. Jeżeli w wyniku rozpowszechniania nieprawdziwych informacji lub nieuzasadnionych i poniżających, czy zniesławiających ocen dojdzie do naruszenia dobra osobistego dziennikarzy pisma wydawanego przez określoną osobę prawną, to uzasadnione będzie także przyjęcie, że nastąpiło naruszenie jej dobrego imienia jako wydawcy.

 

3. Skutki naruszenia Prawa prasowego

 

W świetle treści art. 37 Prawa prasowego, który stanowi, iż do odpowiedzialności za naruszenie prawa spowodowane opublikowaniem materiału prasowego stosuje się zasady ogólne, chyba że ustawa stanowi inaczej, przyjmuje się, że to do uprawnionego (poszkodowanego) należy w tej sytuacji prawo wyboru roszczenia lub roszczeń. Zatem może on dochodzić swoich praw bądź na podstawie art. 23 i 24 Kodeksu cywilnego oraz stosownych przepisów Prawa prasowego, bądź alternatywnie na podstawie przepisów Kodeksu cywilnego lub prawa prasowego, bądź też, na podstawie przepisów Kodeksu cywilnego i niektórych przepisów prawa prasowego łącznie. Dla przypomnienia przytoczone przepisy KC stanowią, że dobra osobiste człowieka, jak w szczególności zdrowie, wolność, cześć, swoboda sumienia, nazwisko lub pseudonim, wizerunek, tajemnica korespondencji, nietykalność mieszkania, twórczość naukowa, artystyczna, wynalazcza i racjonalizatorska, pozostają pod ochroną prawa cywilnego niezależnie od ochrony przewidzianej w innych przepisach. Ten, czyje dobro osobiste zostaje zagrożone cudzym działaniem, może żądać zaniechania tego działania, chyba że nie jest ono bezprawne. W razie dokonanego naruszenia może on także żądać, ażeby osoba, która dopuściła się naruszenia, dopełniła czynności potrzebnych do usunięcia jego skutków, w szczególności ażeby złożyła oświadczenie odpowiedniej treści i w odpowiedniej formie. Na zasadach przewidzianych w kodeksie może on również żądać zadośćuczynienia pieniężnego lub zapłaty odpowiedniej sumy pieniężnej na wskazany cel społeczny. Jeżeli wskutek naruszenia dobra osobistego została wyrządzona szkoda majątkowa, poszkodowany może żądać jej naprawienia na zasadach ogólnych.

 

Powtórz sPrawnie, skutecznie i przyjemnie zagadnienia z Prawa prasowego
zaloguj się lub zarejestruj »

P.S. Podobno: " Nauka to pokarm dla rozumu. "

 

Podstawa prawna:
[ustawa z dnia 26 stycznia 1984 r. – Prawo prasowe (Dz.U. z 1984 r. Nr 5 poz. 24)]

Data: 27.03.2015 07:38
Autor/źródło: Rodzeń Rafał
Kategoria: Prawo, Aplikacje
Słowa kluczowe: Prawo prasowe, aplikacja, sesja, dziennikarz
wydrukuj

WASZE KOMENTARZE

® 2011 - 2020 SerwisPrawa.pl sp. z o.o. Korzystanie z portalu oznacza akceptację regulaminu.