Załóż bezpłatne konto Zaloguj się Zaloguj się przez Facebooka
Kalendarz studenta: Brak wydarzeń na dziś
Polecamy: Ogłoszono o wolnych stanowiskach w sądach powszechnych
Z ostatniej chwili...
Sonda Na którą aplikację się wybierasz?

4 istotne różnice pomiędzy użytkowaniem wieczystym a prawem własności

4.8/5 z 44 ocen.
(kliknij w gwiazdkę aby ocenić)

Użytkowanie wieczyste i prawo własności zostały szczegółowo uregulowane w Kodeksie cywilnym. Prawo własności jest jednak podstawowym i najmocniejszym prawem rzeczowym, podczas gdy użytkowanie wieczyste jest w swej istocie odrębnym podmiotowym prawem rzeczowym związanym z nieruchomością gruntową. Generalnie prawo własności jest zdecydowanie szerszym prawem, niż prawo użytkowania wieczystego. Dziś w ramach szybkiej powtórki przed egzaminem z prawa rzeczowego, chcielibyśmy przybliżyć Wam 4 najważniejsze różnice pomiędzy tymi dwoma prawami.

4 istotne różnice pomiędzy użytkowaniem wieczystym a prawem własności

1.    Przedmiot prawa

 

Pierwszą zasadniczą różnicą pomiędzy powyższymi prawami jest to, co może być ich przedmiotem. Prawo własności może dotyczyć wszystkich rzeczy – zarówno tych o charakterze ruchomym jak np. rower, ubranie, książka, jak i nieruchomym jak np. budynek, garaż czy działka rolna. Oczywiście musimy pamiętać, że pewne kategorie rzeczy zostały wyjęte spod obrotu prawnego i nie mogą być przedmiotem prawa własności – do tego typu kategorii możemy zaliczyć chociażby zwłoki ludzkie. Przedmiotem użytkowania wieczystego może być z kolei wyłącznie nieruchomość gruntowa i to taka, która stanowi własność Skarbu Państwa, jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków. Widać zatem, że szersze pod tym względem jest jednak prawo własności.

 

 

2.    Czas trwania prawa

 

Kolejną różnicą jest czas, w którym dane prawo przysługuje osobie uprawnionej. W przypadku prawa własności właściciel zasadniczo nie jest ograniczony jakimkolwiek terminem, w którym może korzystać z rzeczy i nią rozporządzać. Jeżeli chodzi o prawo użytkowania wieczystego, to zgodnie z treścią art. 236 KC, oddanie gruntu Skarbu Państwa lub gruntu należącego do jednostek samorządu terytorialnego bądź ich związków w użytkowanie wieczyste następuje na okres dziewięćdziesięciu dziewięciu lat. W wypadkach wyjątkowych, gdy cel gospodarczy użytkowania wieczystego nie wymaga oddania gruntu na dziewięćdziesiąt dziewięć lat, dopuszczalne jest oddanie gruntu na okres krótszy, co najmniej jednak na lat czterdzieści. W ciągu ostatnich pięciu lat przed upływem zastrzeżonego w umowie terminu wieczysty użytkownik może żądać jego przedłużenia na dalszy okres od czterdziestu do dziewięćdziesięciu dziewięciu lat. Jednakże wieczysty użytkownik może wcześniej wystąpić z takim żądaniem, jeżeli okres amortyzacji zamierzonych na użytkowanym gruncie nakładów jest znacznie dłuższy aniżeli czas, który pozostaje do upływu zastrzeżonego w umowie terminu. Odmowa przedłużenia jest dopuszczalna tylko ze względu na ważny interes społeczny.

 

Powtórz sPrawnie, skutecznie i przyjemnie zagadnienia z Kodeksu cywilnego
zaloguj się lub zarejestruj »

P.S. Podobno: " Wszystko, czego się dotąd nauczyłeś, zatraci sens, jeśli nie potrafisz znaleźć zastosowania dla tej wiedzy."

 

3.    Forma ustanowienia prawa

 

Użytkownik wieczysty jest w swoim prawie ograniczony nie tylko przepisami prawa i zasadami współżycia społecznego, ale także postanowieniami umowy o oddanie gruntu w użytkowanie wieczyste. Samo zawarcie umowy jest także inne w przypadku własności i użytkowania wieczystego. W pierwszym przypadku zdecydowanie jest to forma pisemna (choć dla nieruchomości wymagana jest forma aktu notarialnego), natomiast w drugim – użytkowanie wieczyste może powstać wyłącznie w drodze umowy w formie aktu notarialnego.

 

4.    Odpłatność i nieodpłatność

 

Podstawową różnicą jest wreszcie konieczność ponoszenia opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego, czego przy prawie własności w ogóle się nie spotyka. Nie zapominajmy także, że użytkowanie wieczyste może być przekształcone w prawo własności konkretnej nieruchomości, podczas gdy o przekształceniu w odwrotną stronę nie może być w ogóle mowy.

 

Podstawa prawna:

[Kodeks cywilny (Dz.U. z 2014 r. Nr 121 j.t.)]

wydrukuj

WASZE KOMENTARZE

® 2011 - 2020 SerwisPrawa.pl sp. z o.o. Korzystanie z portalu oznacza akceptację regulaminu.