Załóż bezpłatne konto Zaloguj się Zaloguj się przez Facebooka
Kalendarz studenta: Brak wydarzeń na dziś
Polecamy: Ograniczenie dostępu do świadczeń medycznych dla osób niezaszczepionych na Covid -19 w świetle Konstytucji
Z ostatniej chwili...
Sonda Na którą aplikację się wybierasz?

Sesja egzaminacyjna: Recydywa w prawie karnym

5/5 z 32 ocen.
(kliknij w gwiazdkę aby ocenić)

Sprawcy, którzy nieustannie powracają na drogę przestępstwa podlegają odrębnym regulacjom prawnym. Ich odpowiedzialność jest surowsza, niż w przypadku człowieka który popełnił czyn zabroniony po raz pierwszy w życiu. Mowa oczywiście o recydywie – w polskim prawie występuje ona aż w dwóch postaciach.

Sesja egzaminacyjna: Recydywa w prawie karnym

Recydywa podstawowa

 

Pierwszy rodzaj recydywy został uregulowany w treści art. 64 §1 KK - jeżeli sprawca skazany za przestępstwo umyślne na karę pozbawienia wolności popełnia w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary umyślne przestępstwo podobne do przestępstwa, za które był już skazany, sąd może wymierzyć karę przewidzianą za przypisane sprawcy przestępstwo w wysokości do górnej granicy ustawowego zagrożenia zwiększonego o połowę. Zgodnie z art. 115 §3 KK, przestępstwami podobnymi są przestępstwa należące do tego samego rodzaju oraz ponadto uważa się za przestępstwa podobne przestępstwa z zastosowaniem przemocy lub groźby jej użycia albo przestępstwa popełnione w celu osiągnięcia korzyści majątkowej.

 

 

 

W praktyce taki powrót do przestępstwa jest określany jako recydywa podstawowa lub specjalna zwykła. Recydywa szczególna podstawowa to jedna z cięższych postaci recydywy. W jej ramach mieszczą się recydywiści zdemoralizowani, uporczywi lub nieprzystosowani społecznie, a także przestępcy zawodowi, którzy z popełniania przestępstw uczynili sobie stałe źródło dochodu. Jako taka, recydywa szczególna podstawowa pociąga za sobą istotne skutki prawnokarne o charakterze obciążającym dla oskarżonego. Warto już w tym miejscu zaznaczyć, że warunek odbycia kary przez skazanego kary w określonym wymiarze w rozumieniu powyższego przepisu nie jest spełniony, jeżeli dana osoba dopuszcza się kolejnego umyślnego przestępstwa jeszcze przed uprawomocnieniem się poprzedniego wyroku skazującego, choćby w wyroku tym zaliczono na jej poczet okres tymczasowego aresztowania w tej sprawie w rozmiarze równym lub dłuższym niż 6 miesięcy.

 

Pamiętaj oczywiście, że przyjęcie działania w warunkach recydywy specjalnej w istotnie odmienny sposób kształtuje sytuację prawną osoby skazanej, począwszy od dyrektyw wymiaru kary, poprzez zasady jej wykonywania, po odmienne regulacje dotyczące możliwości warunkowego zwolnienia. Wadliwe przypisanie takiej recydywy stanowi rażące naruszenie prawa materialnego i co do zasady ma oczywiście istotny wpływ na treść wyroku. Bezpodstawne przypisanie działania w warunkach recydyw specjalnej prowadzi również do uznania, że orzeczenie takie cechuje się rażącą niesprawiedliwością.

 

Powtórz sPrawnie, skutecznie i przyjemnie zagadnienia z Kodeksu karnego zaloguj się lub zarejestruj »

P.S. Podobno: "Cóż jest milszego, niż dowiedzieć się o wielu rzeczach?"

 

Recydywa wielokrotna

 

Drugi rodzaj recydywy (tzw. multirecydywa) został uregulowany w kolejnym paragrafie omawianego przepisu.  Jeżeli sprawca uprzednio skazany w warunkach recydywy podstawowej, który odbył łącznie co najmniej rok kary pozbawienia wolności i w ciągu 5 lat po odbyciu w całości lub części ostatniej kary popełnia ponownie umyślne przestępstwo przeciwko życiu lub zdrowiu, przestępstwo zgwałcenia, rozboju, kradzieży z włamaniem lub inne przestępstwo przeciwko mieniu popełnione z użyciem przemocy lub groźbą jej użycia, sąd wymierza karę pozbawienia wolności przewidzianą za przypisane przestępstwo w wysokości powyżej dolnej granicy ustawowego zagrożenia, a może ją wymierzyć do górnej granicy ustawowego zagrożenia zwiększonego o połowę. Jak zaznaczył Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 19 kwietnia 2012 r. (sygn. akt V KK 41/12), przyjęcie działania w warunkach recydywy specjalnej wielokrotnej z art. 64 § 2 KK jest możliwe tylko wówczas, gdy kolejne, co najmniej trzecie popełnione przez sprawcę przestępstwo jest jednym z tych, które zostały enumeratywnie wymienione w art. 64 § 2 KK, a więc należy do kategorii przestępstw przeciwko życiu lub zdrowiu, jest przestępstwem zgwałcenia, rozboju, kradzieży z włamaniem lub innym przestępstwem przeciwko mieniu popełnionym z użyciem przemocy lub groźby jej użycia.

 

Określenie "ponownie" oznacza, iż konieczne jest uprzednie skazanie sprawcy z zastosowaniem art. 64 § 1 KK ale nie za jakiekolwiek przestępstwo, lecz albo za takie samo, jak aktualnie zarzucono (tożsamość jednostkowa), albo za przestępstwo należące do tej samej grupy przestępstw, które zostały wymienione w art. 64 § 2 KK (tożsamość rodzajowa). O tożsamości rodzajowej przestępstw można mówić jedynie wtedy, gdy uprzednio popełnione i obecne przestępstwo mieszczą się w tej samej kategorii przestępstw, np. w kategorii przestępstw przeciwko życiu lub zdrowiu. Można natomiast mówić o podobieństwie przestępstwa rozboju i przestępstw przeciwko życiu i zdrowiu w rozumieniu art. 64 § 1 KK, gdyż oba czyny popełnione zostały z użyciem przemocy.

 

Podstawa prawna:
[art. 64, art. 115 k.k. (Dz.U. z 1997 r. Nr 88 poz. 553)]

Data: 19.12.2014 07:41
Autor/źródło: Rodzeń Rafał
Kategoria: Prawo, Studia, Zawody prawnicze, Powtórki do egzaminów
Słowa kluczowe: popełnienie przestępstwa, recydywa, sesja egzaminacyjna, recydywa podstawowa
wydrukuj

WASZE KOMENTARZE

® 2011 - 2021 SerwisPrawa.pl sp. z o.o. Korzystanie z portalu oznacza akceptację regulaminu.