Załóż bezpłatne konto Zaloguj się Zaloguj się przez Facebooka
Kalendarz studenta: Brak wydarzeń na dziś
Polecamy: Nadchodzi duża reforma procesu cywilnego i karnego. Przedstawiono jej założenia
Z ostatniej chwili...
Sonda Na którą aplikację się wybierasz?
Uwaga! Publikacja archiwalna
Oznacza to, że od czasu jej opublikowania pojawiły się zmiany aktów prawnych, mogące wpływać na aktualność poniższej treści. SerwisPrawa.pl nie aktualizuje automatycznie wszystkich publikowanych tekstów zgodnie z obowiązującymi aktami prawnymi.

Jeżeli interesuje Cię uaktualnienie poniższego tekstu pod kątem obowiązującego stanu prawnego - kliknij w link (funkcja dostępna tylko dla zarejestrowanych Użytkowników).

Kiedy sędzia może przejść w stan spoczynku?

4.7/5 z 15 ocen.
(kliknij w gwiazdkę aby ocenić)

Stan spoczynku sędziego jest odpowiednikiem emerytury pracowniczej. Sędziowie jako specyficzna grupa zawodowa podlega w tym zakresie zupełnie innym przepisom, niż „standardowy” pracownik. Tym samym warunki decydujące o możliwości zakończenia kariery orzeczniczej odnajdziemy nie w Kodeksie pracy, lecz w ustawie z dnia 27 lipca 2001 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych.

Kiedy sędzia może przejść w stan spoczynku?

Powyższy akt prawny jest na tyle specyficzny, iż pozwala sędziemu w stan spoczynku nie tylko po osiągnięciu odpowiedniego wieku, choć taka jest podstawowa zasada. W wyjątkowych okolicznościach, o zakończeniu kariery decydować będzie stan zdrowia konkretnej osoby i chęć odejścia na zasłużoną emeryturę. W praktyce coraz większa liczba polskich sędziów decyduje się na skorzystanie z takiego rozwiązania, głównie dlatego, że spoczywają na nich poważne obowiązki i ogromna ilość spraw.

 

 

Zgodnie z treścią art. 69 Prawa o ustroju sądów powszechnych, sędzia przechodzi w stan spoczynku, co do zasady, z dniem ukończenia 67 roku życia, chyba że nie później niż na sześć miesięcy przed ukończeniem tego wieku oświadczy Ministrowi Sprawiedliwości wolę dalszego zajmowania stanowiska i przedstawi zaświadczenie stwierdzające, że jest zdolny, ze względu na stan zdrowia, do pełnienia obowiązków sędziego, wydane na zasadach określonych dla kandydata na stanowisko sędziowskie. Z powyższego wynika zatem, że ominięcie wymogu ukończenia odpowiedniego wieku jest możliwe i respektowane przez ustawodawcę. Sędzia przechodzi na swój wniosek w stan spoczynku, z zachowaniem prawa do uposażenia wysokości 75% wynagrodzenia zasadniczego i dodatku za wysługę lat, pobieranych na ostatnio zajmowanym stanowisku, po ukończeniu 55 lat przez kobietę, jeżeli przepracowała na stanowisku sędziego lub prokuratora nie mniej niż 25 lat, a 60 lat przez mężczyznę, jeżeli przepracował na stanowisku sędziego lub prokuratora nie mniej niż 30 lat.

 

Art. 70 omawianej ustawy wskazuje wprost, iż sędziego przenosi się w stan spoczynku na jego wniosek albo na wniosek właściwego kolegium sądu, jeżeli z powodu choroby lub utraty sił uznany został przez lekarza orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych za trwale niezdolnego do pełnienia obowiązków sędziego. Z żądaniem przeniesienia w stan spoczynku oraz zbadania niezdolności do pełnienia obowiązków przez sędziego i wydania orzeczenia może wystąpić zainteresowany sędzia lub właściwe kolegium sądu. W przypadku sędziego pełniącego funkcję prezesa sądu okręgowego i apelacyjnego z wnioskiem może wystąpić także Minister Sprawiedliwości. Orzeczenie w sprawie trwałej niezdolności do pełnienia obowiązków sędziego, lekarz orzecznik Zakładu Ubezpieczeń Społecznych doręcza zainteresowanemu sędziemu oraz odpowiednio prezesowi sądu okręgowego albo apelacyjnego, a w przypadku sędziego pełniącego funkcję prezesa sądu okręgowego albo apelacyjnego orzeczenie doręcza się także Ministrowi Sprawiedliwości.

 

Przejście w stan spoczynku wiąże się nie tylko z otrzymywaniem odpowiedniego uposażenia, ale także z zachowaniem immunitetu (nietykalności, podobnej jaka przysługuje polskim posłom i senatorom). Chronienie immunitetem sędziów w stanie spoczynku jest uzasadnione tym, że presja na nich, także ze strony innych władz, zwłaszcza powołanych do ścigania, mogłaby się zrealizować dopiero po zakończeniu aktywności zawodowej sędziego, w związku z pełnioną władzą sądowniczą. Istota immunitetu polega na tym, że ma on chronić sędziów przed prowokacją i retorsją oraz naciskami, w tym i przed zemstą osób, którym sędziowie wymierzali sprawiedliwość nie po ich myśli, możliwym do wykorzystania przez nadużycie prawa do zgłaszania organom ścigania o ewentualnym przestępstwie sędziego. Świadomość takiej możliwości w okresie pełnienia urzędu sędziego oczywiście miałaby wpływ na niezawisłość sędziego i temu immunitet ma zapobiec, by obawy o takie szykany nie ograniczały swobody decyzji sędziego.

wydrukuj

WASZE KOMENTARZE

® 2011 - 2018 SerwisPrawa.pl sp. z o.o. Korzystanie z portalu oznacza akceptację regulaminu.