Załóż bezpłatne konto Zaloguj się Zaloguj się przez Facebooka
Kalendarz studenta: Brak wydarzeń na dziś
Polecamy: Nowy wykaz krajów objętych zakazem lotów
Z ostatniej chwili...
Sonda Na którą aplikację się wybierasz?
Uwaga! Publikacja archiwalna
Oznacza to, że od czasu jej opublikowania pojawiły się zmiany aktów prawnych, mogące wpływać na aktualność poniższej treści. SerwisPrawa.pl nie aktualizuje automatycznie wszystkich publikowanych tekstów zgodnie z obowiązującymi aktami prawnymi.

Jeżeli interesuje Cię uaktualnienie poniższego tekstu pod kątem obowiązującego stanu prawnego - kliknij w link (funkcja dostępna tylko dla zarejestrowanych Użytkowników).

Podnoszenie kwalifikacji zawodowych pracowników

5/5 z 16 ocen.
(kliknij w gwiazdkę aby ocenić)

Umowa o podnoszeniu kwalifikacji zawodowych stanowi umowę prawa pracy, związaną z umową o pracę, lecz od niej odrębną (niestanowiącą części umowy o pracę). Przez podnoszenie kwalifikacji zawodowych rozumie się zdobywanie lub uzupełnianie wiedzy i umiejętności przez pracownika, z inicjatywy pracodawcy albo za jego zgodą. Pracownikowi podnoszącemu kwalifikacje zawodowe przysługuje urlop szkoleniowy, a także zwolnienie z całości lub części dnia pracy, na czas niezbędny, by punktualnie przybyć na obowiązkowe zajęcia oraz na czas ich trwania (pracownik zachowuje prawo do wynagrodzenia za ten czas). Pracodawca zawiera z pracownikiem podnoszącym kwalifikacje zawodowe umowę określającą wzajemne prawa i obowiązki stron. Umowę zawiera się na piśmie, nie może być ona mniej korzystna, niż określają to przepisy prawa pracy, a konkretnie art. 103 (1) do 103 (6) Kodeksu pracy. Nie ma obowiązku zawarcia umowy, jeżeli pracodawca nie zamierza zobowiązać pracownika do pozostawania w zatrudnieniu po ukończeniu podnoszenia kwalifikacji zawodowych.

Podnoszenie kwalifikacji zawodowych pracowników

Ważnym jest, że pracodawca może przyznać pracownikowi podnoszącemu kwalifikacje zawodowe dodatkowe świadczenia, w szczególności pokryć opłaty za kształcenie, przejazd, podręczniki i zakwaterowanie.

Pracownik podnoszący kwalifikacje zawodowe:
1) który bez uzasadnionych przyczyn nie podejmie podnoszenia kwalifikacji zawodowych albo przerwie podnoszenie tych kwalifikacji,
2) z którym pracodawca rozwiąże stosunek pracy bez wypowiedzenia z jego winy, w trakcie podnoszenia kwalifikacji zawodowych lub po jego ukończeniu, w terminie określonym w umowie, o której mowa w art. 103 (4), nie dłuższym niż 3 lata,
3) który w okresie wskazanym w pkt. 2 rozwiąże stosunek pracy za wypowiedzeniem, z wyjątkiem wypowiedzenia umowy o pracę z przyczyn określonych w art. 94(3),
4) który w okresie wskazanym w pkt 2 rozwiąże stosunek pracy bez wypowiedzenia na podstawie art. 55 lub art. 94(3), mimo braku przyczyn określonych w tych przepisach,
– jest obowiązany do zwrotu kosztów poniesionych przez pracodawcę na ten cel z tytułu dodatkowych świadczeń, w wysokości proporcjonalnej do okresu zatrudnienia po ukończeniu podnoszenia kwalifikacji zawodowych lub okresu zatrudnienia w czasie ich podnoszenia.

 

Art. 103 (5) Kodeksu pracy, który stanowi podstawę do zobowiązania pracownika do zwrotu kosztów w sytuacjach w nim wskazanych, wyraźnie stanowi, że pracownik „obowiązany jest do zwrotu kosztów poniesionych przez pracodawcę na ten cel z tytułu dodatkowych świadczeń (…)”. Ustawodawca w art. 103 (3) wskazuje zakres przedmiotowy wyrażenia „dodatkowych świadczeń” i wymienia najbardziej popularne świadczenia, takie jak: pokrycie opłaty za kształcenie (czesnego), zwrot kosztów przejazdu z miejsca zamieszkania do siedziby szkoły lub uczelni wyższej oraz zwrot kosztów zakwaterowania. Dodatkowymi świadczeniami mogą być również zwrot kosztów zakupu materiałów dydaktycznych (podręczników), udzielenie dodatkowego urlopu szkoleniowego na pisanie pracy dyplomowej i przygotowanie się do egzaminu końcowego. Zakres dodatkowych świadczeń określają strony stosunku pracy w umowie o szkolenie zawodowe.

 

Zwolnienie pracownika z części lub całości dnia z pracy lub udzielenie urlopu w celu odbywania przez niego szkolenia z zachowaniem prawa do wynagrodzenia jest świadczeniem obligatoryjnym, co oznacza, że nie mieści się w zakresie przedmiotowym „świadczeń dodatkowych” i wyklucza zobowiązanie pracownika do zwrotu pracodawcy wynagrodzenia za pracę wypłacanego za czas zwolnienia z pracy. Warto o tym pamiętać.

 

Poza zwrotem kosztów świadczeń dodatkowych pracodawca może także w pewnych okolicznościach dochodzić zwrotu świadczeń przysługujących z ustawy, jak wynagrodzenie za urlop szkoleniowy i zwolnienie od pracy, jeżeli wskazane świadczenia zostały pracownikowi wypłacone bez podstawy prawnej. Obowiązek zwrotu bezpodstawnie wypłaconego wynagrodzenia może, przykładowo, powstać w razie niezgodnego z przeznaczeniem wykorzystania urlopu szkoleniowego bądź zwolnienia od pracy.

   

Źródło:
-„Kodeks pracy. Komentarz” prof. dr hab. Jerzy Wratny, 2013,
- Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (Dz.U. 1974 Nr 24 poz. 141).

  

Karolina Filipek
studentka IV roku prawa na Uniwersytecie Śląskim

wydrukuj

WASZE KOMENTARZE

® 2011 - 2020 SerwisPrawa.pl sp. z o.o. Korzystanie z portalu oznacza akceptację regulaminu.