Załóż bezpłatne konto Zaloguj się
Kalendarz studenta: Brak wydarzeń na dziś
Polecamy: Kancelaria KZRP poszukuje praktykanta/stażysty
Z ostatniej chwili...
Sonda Jak oceniasz system edukacji przyszłych prawników w Polsce?
www.grywalizacja24.pl

Umowa powiernicza

1/5 z 1 ocen.
(kliknij w gwiazdkę aby ocenić)

Umowa powiernicza należy do kategorii nienazwanych umów cywilnoprawnych. Oznacza to, że regulację tego rodzaju zobowiązania nie odnajdziemy w Kodeksie cywilnym, przynajmniej nie wprost określoną.

Umowa powiernicza

Z racji swej wyjątkowej konstrukcji prawnej, podstawą prawną umowy powierniczej jest nie tylko art. 353(1) KC, określający dla przypomnienia zasadę swobody umów, ale także art. 734 i 750 KC. Zgodnie z ich treścią,  do umów o świadczenie usług, które nie są uregulowane innymi przepisami, stosuje się odpowiednio przepisy o zleceniu. Oznacza to zatem, że umowa powiernicza jest swego rodzaju zleceniem. Za takim stanowiskiem opowiada się także Sąd Najwyższy. W wyroku z dnia 18 lutego 2004 r. (sygn. akt V CK 216/03) stwierdził, że stosunek powiernictwa, jako umowa o dokonywanie czynności prawnych oraz czynności natury faktycznej, wykazuje cechy właściwe umowie zlecenia. Przez umowę zlecenia przyjmujący zlecenie zobowiązuje się do dokonania określonej czynności prawnej dla dającego zlecenie -  w przypadku umowy powierniczej zleceniodawcą będzie powierzający, a zleceniobiorcą powiernik. W braku odmiennej umowy zlecenie obejmuje umocowanie do wykonania czynności w imieniu dającego zlecenie (powierzającego).

R E K L A M A


Stosunek powiernictwa charakteryzuje się trzema istotnymi elementami:

  • przeniesieniem jakiegoś prawa majątkowego na powiernika,
  • zobowiązaniem powiernika do odpłatnego lub nieodpłatnego wykonywania zarządu tym prawem,
  • zobowiązaniem powiernika do powrotnego przeniesienia prawa i ewentualnych pożytków w określonych okolicznościach

 

Tak jak każda umowa cywilnoprawna, umowa powiernicza musi zawierać w swej treści dokładne określenie zakresu i sposobu wykonywania powiernictwa. Na jej podstawie bowiem powiernik uzyskuje własność przekazywanej przez powierzającego rzeczy, po wygaśnięciu umowy musi jednak przenieść ową własność z powrotem na pozbywcę rzeczy – wiążę się to oczywiście z koniecznością zajścia określonych okoliczności (uzgodnionych oczywiście przez strony takiej umowy).

W praktyce umowa powiernicza może występować w trzech różnych formach, jako zarząd powierniczy, przewłaszczenie na zabezpieczenie, a także powiernictwo bez przenoszenia własności. W pierwszym przypadku powiernik zarządza powierzonymi rzeczami lub prawami majątkowymi, będącymi jego własnością. Robi to oczywiście w obcym interesie (interesie powierzającego). Drugi typ umowy powiernictwa wiąże się z uzyskaniem przez powiernika własność przeniesionych na niego rzeczy lub praw majątkowych w celu zabezpieczenia wierzytelności – stosowanie tej instytucji jest jednak bardzo kontrowersyjne, zwłaszcza, gdy przedmiotem tak zawartej umowy jest nieruchomość. Ostatni rodzaj umowy powierniczej uprawnia powiernika do zarządzania obcym majątkiem we własnym imieniu i z uprawnieniami zbliżonymi do właściciela. Warto przy tym podkreślić, że taka forma umowy powierniczej skutkuje niemożnością sprawowania zarządu nad przekazaną rzeczą przez wierzyciela.

1 2 dalej
Data: 15.07.2013 10:00
Autor/źródło: Rodzeń Rafał
Kategoria: Prawo
Słowa kluczowe: umowa powiernicza, podstawa prawna umowy powierniczej, stosunek powiernictwa, powiernictwo, powierzający, powiernik, forma umowy powierniczej

WASZE KOMENTARZE

® 2011 - 2014 SerwisPrawa.pl sp. z o.o. Korzystanie z portalu oznacza akceptację regulaminu.