Załóż bezpłatne konto Zaloguj się
Kalendarz studenta: Brak wydarzeń na dziś
Polecamy: Kto może wpisać się na listę adwokatów bez konieczności zdania egzaminu adwokackiego?
Z ostatniej chwili...
Sonda Jak oceniasz system edukacji przyszłych prawników w Polsce?
www.grywalizacja24.pl

Co to jest odpowiedzialność deliktowa?

5/5 z 1 ocen.
(kliknij w gwiazdkę aby ocenić)

Kodeks cywilny rozróżnia wiele rodzajów odpowiedzialności związanej z prawem zobowiązań, jedną z nich jest odpowiedzialność deliktowa. Pojawia się ona w sytuacji, gdy źródłem zobowiązania jest popełnienie czynu niedozwolonego przez powszechnie obowiązujące prawo. Delikt natomiast jest określany jako błąd, nieporozumienie, czy wreszcie czyn niedozwolony.

Co to jest odpowiedzialność deliktowa?

Generalna zasada zawarta w treści art. 415 KC wskazuje, że każdy kto ze swojej winy wyrządził drugiemu szkodę, obowiązany jest do jej naprawienia. Jak podkreśla Sąd Najwyższy w swoim postanowieniu z dnia 14 października 2011 r. (sygn. akt III CSK 288/10), art. 415 KC ma zastosowanie w takich wypadkach, w których do wyrządzenia szkody dochodzi poza istniejącymi między danymi osobami stosunkami prawnymi, a zdarzenie wywołujące szkodę jest jednocześnie źródłem powstania zobowiązania, którego treść sprowadza się do obowiązku naprawienia wyrządzonej tym zdarzeniem szkody. Ten przepis na ogół nie obejmuje natomiast obowiązku naprawienia szkody, wyrządzonej w ramach istniejącego już między stronami stosunku prawnego. Z istoty odpowiedzialności opartej na przepisie art. 415 KC wynika, że czyn niedozwolony powinien być skierowany bezpośrednio przeciwko osobie, która dochodzi naprawienia szkody.

R E K L A M A


Z odpowiedzialnością deliktową będziemy mieć do czynienia wyłącznie, gdy zajdą trzy przesłanki. Po pierwsze szkoda musi rzeczywiście powstać, po drugie sprawca musi popełnić czyn niedozwolony (który niekoniecznie musi być niedozwolony wyłącznie na gruncie przepisów KC), i wreszcie po trzecie pomiędzy szkodą a czynem musi istnieć związek przyczynowy, a zatem szkoda musi wynikać z zachowania się sprawcy.


Zgodnie z treścią art. 422 KC, za szkodę odpowiedzialny jest nie tylko ten, kto ją bezpośrednio wyrządził, lecz także ten, kto inną osobę do wyrządzenia szkody nakłonił albo był jej pomocny, jak również ten, kto świadomie skorzystał z wyrządzonej drugiemu szkody. Z drugiej strony działanie w obronie koniecznej, polegające na odpieraniu bezpośredniego i bezprawnego zamachu na jakiekolwiek dobro własne lub innej osoby, wyłącza odpowiedzialność za szkodę wyrządzoną napastnikowi.



Ustawodawca przewiduje szereg różnych sytuacji związanych z odpowiedzialnością deliktową, szczegółowa regulacja znajduje się w art. 414 – 449 KC. Wśród powyższych przepisów możemy znaleźć kwestię odpowiedzialności małoletniego, nadzorcy, czy nawet właściciela zwierząt. Mnogość sytuacji mogących wywołać szkodę (biorąc pod uwagę oczywiście niedozwolony charakter czynu) jest tak duża, że koniecznym było szczegółowe uregulowanie tej kwestii.


Skutkiem powstania szkody na skutek czynu niedozwolonego jest powstanie roszczeń po stronie poszkodowanego. Może on bowiem żądać, w zależności od tego jak duża jest szkoda i co dokładnie obejmuje, przywrócenia stanu poprzedniego, odszkodowania (w przypadku szkody majątkowej) lub zadośćuczynienia (w przypadku szkody niemajątkowej np. szkoda na osobie). W razie uszkodzenia ciała lub wywołania rozstroju zdrowia naprawienie szkody obejmuje wszelkie wynikłe z tego powodu koszty. Na żądanie poszkodowanego zobowiązany do naprawienia szkody powinien wyłożyć z góry sumę potrzebną na koszty leczenia, a jeżeli poszkodowany stał się inwalidą, także sumę potrzebną na koszty przygotowania do innego zawodu. Jeżeli poszkodowany utracił całkowicie lub częściowo zdolność do pracy zarobkowej albo jeżeli zwiększyły się jego potrzeby lub zmniejszyły widoki powodzenia na przyszłość, może on żądać od zobowiązanego do naprawienia szkody odpowiedniej renty. Jeżeli w chwili wydania wyroku szkody nie da się dokładnie ustalić, poszkodowanemu może być przyznana renta tymczasowa.



Na zakończenie pamiętajmy, że roszczenie o naprawienie szkody wyrządzonej czynem niedozwolonym ulega przedawnieniu z upływem lat trzech od dnia, w którym poszkodowany dowiedział się o szkodzie i o osobie obowiązanej do jej naprawienia. Jednakże termin ten nie może być dłuższy niż dziesięć lat od dnia, w którym nastąpiło zdarzenie wywołujące szkodę. Jeżeli szkoda wynikła ze zbrodni lub występku, roszczenie o naprawienie szkody ulega przedawnieniu z upływem lat dwudziestu od dnia popełnienia przestępstwa bez względu na to, kiedy poszkodowany dowiedział się o szkodzie i o osobie obowiązanej do jej naprawienia. W razie wyrządzenia szkody na osobie, przedawnienie nie może skończyć się wcześniej niż z upływem lat trzech od dnia, w którym poszkodowany dowiedział się o szkodzie i o osobie obowiązanej do jej naprawienia. Przedawnienie roszczeń osoby małoletniej o naprawienie szkody na osobie nie może skończyć się wcześniej niż z upływem lat dwóch od uzyskania przez nią pełnoletności.

WASZE KOMENTARZE

® 2011 - 2014 SerwisPrawa.pl sp. z o.o. Korzystanie z portalu oznacza akceptację regulaminu.