Załóż bezpłatne konto Zaloguj się Zaloguj się przez Facebooka
Kalendarz studenta: Brak wydarzeń na dziś
Polecamy: Nowelizacja KPC: Co zmieni się w procedurze cywilnej po 1 marca 2020 roku?
Z ostatniej chwili...
Sonda Na którą aplikację się wybierasz?

Jak uniknąć plagiatu przy pisaniu pracy?

4.8/5 z 25 ocen.
(kliknij w gwiazdkę aby ocenić)

Jaka kara za plagiat?

W polskim prawie plagiat stanowi przestępstwo rozumiane i zagrożone jest karą grzywny, ograniczenia wolności lub nawet pozbawienia wolności do lat 3. Stanowi o tym art. 115 pkt 1 ustawy prawo autorskie, zgodnie z którym, kto przywłaszcza sobie autorstwo albo wprowadza w błąd co do autorstwa całości lub części cudzego utworu albo artystycznego wykonania, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3, ograniczenia wolności albo grzywny.

Ponadto, w myśl art. 78 „twórca, którego autorskie prawa osobiste zostały zagrożone cudzym działaniem, może żądać zaniechania tego działania. W razie dokonanego naruszenia może także żądać, aby osoba, która dopuściła się naruszenia, dopełniła czynności potrzebnych do usunięcia jego skutków, w szczególności aby złożyła publiczne oświadczenie o odpowiedniej treści i formie. Jeżeli naruszenie było zawinione, sąd może przyznać twórcy odpowiednią sumę pieniężną tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę albo – na żądanie twórcy – zobowiązać twórcę, aby uiścił odpowiednią sumę pieniężną na wskazany przez twórcę cel społeczny.

Co zrobić by nie popełnić plagiatu?

Aby nie popełnić plagiatu należy pilnie przestrzegać reguł przyjętych w pisarstwie naukowym.

Oto najważniejsze z nich:
 

  1. Przy przepisywaniu jakiekolwiek fragmentu z cudzego dzieła należy powołać się na źródło według przyjętych standardów referencji, czyli powoływania się i cytowania. Jeżeli fragment przepisany jest dosłownie, trzeba podać stronę, z której cytat jest zaczerpnięty i wyraźnie wyróżnić go w tekście, w taki sposób, by nie ulegało żadnej wątpliwości, że jest to cytat. W przypadku opisywania cudzych pomysłów lub wniosków, należy powołać się na autora i miejsce publikacji.
  2. Należy także szanować autorstwo myśli niepublikowanych, np. wypowiedzianych przez profesora w trakcie wykładu. Wówczas w tekście podaje się nazwisko autora wypowiedzi, a w nawiasie wpisuje komunikacja osobista i rok, gdy ta komunikacja miała miejsce. W przypisie można też wyjaśnić, w jakich okolicznościach wystąpiła. Jeśli był to wykład, to nazwę wykładu oraz miejsce wpisuje się do bibliografii.
  3. Jeśli autor przepisuje fragment własnego tekstu, również powinien powołać się na źródło, tj. autor, rok publikacji w tekście, a w bibliografii także tytuł pracy i miejsce publikacji (czy też miejsce rozpowszechnienia, w przypadku pracy zaliczeniowej będzie to WZUW oraz data).
  4. Jeżeli autor zamierza ponownie wykorzystać swój własny utwór (to samo dotyczy studenta, który zamierza ponownie wykorzystać swoją pracę, np. w celu zaliczenia innego przedmiotu), powinien zapytać wydawcę, który opublikował poprzednią wersję, czy zezwoli na ponowną publikację. Jeśli wydawca się zgodzi, możemy opublikować ponownie nawet całość bez zmian. W przypadku prac studenckich, należy zapytać prowadzących zajęcia (obu przedmiotów: tego, który już został zaliczony przy pomocy danego tekstu i tego, który zamierzamy zaliczyć), czy zezwolą na ponowne wykorzystanie pracy, która już była podstawą zaliczenia innego przedmiotu. W przypisie wyjaśnia się wówczas, że tekst był juz publikowany i podaje się dokładne źródło.
  5. Na końcu tekstu należy zamieścić bibliografię, gdzie w kolejności alfabetycznej wymienione są wszystkie dzieła, na które autor powołuje się w tekście. Pozycja bibliograficzna powinna wyglądać następująco (Nazwisko, imię, rok publikacji, Tytuł dzieła, Miejsce wydania, Wydawnictwo).
  6. Jeśli autor nie czytał danej książki/artykułu, ale czytał o tym dziele gdzieś indziej, to w tekście bieżącym powinien powołać się z drugiej ręki, czyli powołać się na dzieło, w którym czytał o interesującej go książce/artykule, np. (Rukowski, 2009, za Majewską, 1999). W bibliografii zaś umieszcza się tylko przeczytane dzieło, np. (referat Rukowskieo z 2009 roku).


Czy łatwo wykryć plagiat?

Ostatnio coraz więcej uczelni i wydawnictw korzysta z programu antyplagiat. System ten umożliwia dostęp do ogólnopolskiej bazy utworów, w tym prac licencjackich i magisterskich. Pozwala ustalić, czy przedstawiona praca nie została wcześniej już obroniona na innej Uczelni.
 

Przypisy:

1. Por. Brockhaus Enzyklopaedie, Mannheim 1992, t. 24, s. 209.

2. Słownik wyrazów obcych, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1997, s. 863

3. Por. E. Niedzielska, Mały poradnik autora i recenzenta pracy akademickiej, Wrocław 1993, s. 45 i 46.
 

wstecz 1 2
Data: 02.02.2012 00:00
Autor/źródło: Zespół portalu SerwisPrawa.pl
Kategoria: Akademickie newsy, Prawo
Słowa kluczowe: plagiat, pisanie pracy, parafraza, kompilacja, czym jest plagiat, autor, prawa autorskie
wydrukuj

WASZE KOMENTARZE

® 2011 - 2020 SerwisPrawa.pl sp. z o.o. Korzystanie z portalu oznacza akceptację regulaminu.